Logo destemvandordt.nl


Wim Jilleba. (foto: Elisa Kuster)
Wim Jilleba. (foto: Elisa Kuster)

Wim Jilleba wil mensen inspireren

Dordrecht - 'Een leven waarin veel gebeurde, maar zeker ook mooie momenten heb meegemaakt,' zo blikt schrijver Wim Jilleba terug. Niet dat de kwieke 89-jarige niet vooruit kijkt, maar als je de kans krijgt om iemand te spreken die pure armoede, oorlog en gevangenschap heeft meegemaakt, dan heeft hij genoeg verhalen te vertellen. Verhalen die hij pas in 1990 aan iemand anders durfde te laten lezen.

Die iemand anders was Dick Gebuys, geen onbekende in de schrijverswereld. 'Nog steeds snap ik niet waarom ik dat ineens durfde, maar had ik dat niet gedaan dan had ik niet zoveel verhalen en gedichten kunnen publiceren.'
De toen 62-jarige schrijver was niet het type die zijn verhaal zo nodig aan anderen wilde vertellen, hij schreef ze gewoon op. Alles wat in zijn leven werkelijk is gebeurd is bijna niet te bevatten, toch vermengt hij zijn verhalen en gedichten met een vleugje fictie: 'Ik geloof niet zo in de term van je af schrijven, mijn fantasie is gewoon heel groot.'
Wim Jilleba's gedachten vormen vanzelf verhalen of ze nou tijdens een tochtje in de natuur binnenschieten of tijdens het repareren van kerstdecoratie. 'Eén van mijn kerstverhalen kreeg ik in mijn hoofd toen ik een kerstboompje repareerde, je weet wel zo'n ding met gekleurde lampjes. Elk jaar zetten we dat boompje rond de kerstdagen in de woonkamer en ineens deed hij het niet meer. Tijdens het repareren dacht ik aan een zwerver die zo'n lichtboompje vond en, net als ik, dat ding weer liet branden.'

Zijn vrouw Corrie begint te lachen, ze heeft bewondering voor de verhalen van Wim, die ze al bijna 65 jaar haar echtgenoot mag noemen. 'Zoals hij die verhalen bedenkt, dat heb ik helemaal niet. Maar ik lees ze graag.'

Na zijn dienstplicht in Indië keerde Jilleba terug naar zijn oude werkgever waar hij stuitte op een muur van onbegrip: 'Of ze dachten dat ik lekker op vakantie was geweest of ze vonden mij een moordenaar. Dat kon ik niet verkroppen.'

Om voor Corrie en zijn toekomstige gezin te onderhouden werd hij beroepsmilitair. Iets wat gezien tewerkstelling in de Tweede Wereldoorlog en zijn diensttijd, niet heel erg voor de hand ligt maar misschien daarom juist de vechtersmentaliteit van de schrijver kenmerkt: 'Ik was vastberaden om me nooit meer gevangen te laten nemen. Daarom heb ik alle denkbare zelfverdedigingscursussen gevolgd.'
Is zijn schrijfwerk dan toch niet een beetje therapeutisch ?
'Je hoeft me niet zielig te vinden, er zijn honderdduizenden andere mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Wat ik hoop te bereiken is dat ik mensen kan raken of inspireren. Daar schrijf ik voor.'

In alles ben je zelf ,de laatste bundel van Wim Jilleba is te bestellen bij de boekhandel of via marcelvaandrager.nl .

(door Elisa Kuster)

Reageer als eerste
Meer berichten