Logo destemvandordt.nl


De grote sponszwam heeft uiterlijk wel wat weg van een bloemkool. (foto: BuitenZinnig)
De grote sponszwam heeft uiterlijk wel wat weg van een bloemkool. (foto: BuitenZinnig)

Stichting BuitenZinnig: buiten platgetrapte paden denken

Dordrecht - Als wij door een bos lopen, dan blijven we vaak op de paden. Als het echter aan het bos zelf ligt, dan zijn er helemaal geen paden zoals wij die aanleggen. Er zijn wissels, paden door dieren gevormd tussen de plekken waar zij foerageren en hun slaapplaatsen. Vaak worden deze wissels door dieren gemarkeerd met uitwerpselen. Andere dieren kunnen hierin de boodschap ruiken dat er andere soortgenoten aanwezig zijn en worden hierdoor gewaarschuwd of juist, afhankelijk van het seizoen, aangetrokken.

Een bos waar de mens niet ingrijpt zal zichzelf moeten helpen. Het is uiteindelijk de bedoeling dat in VoedselBos BuitenZinnig zo weinig mogelijk wordt ingegrepen. Dit noopt het bos ertoe om met eigen vindingrijkheid te komen.

Een mooi voorbeeld hiervan treffen we aan in de herfstmaanden in onze gemengde en loofbossen. Er zijn dan nog best wat insecten actief. Een aantal van hen heeft vleugels en zoekt als het avond wordt een veilig onderkomen in de bomen. Andere insecten en geleedpotigen hebben het vermogen om te vliegen niet en zijn aangewezen op schuilplaatsen die zich op de bosbodem bevinden.

Als wij zouden ingrijpen dan bouwden we insectenhotels voor solitaire bijen en wespen en legden we her en der stukken boomschors neer. We maakten vlechtwerken van wilgentenen of bouwden stapels van afvalhout en bladeren. Allemaal mogelijk schuilplekken voor insecten en ander klein kruipend spul.

Dat ingrijpen is, als we het nalaten, helemaal niet nodig. Het bos heeft daar zelf een keur aan specialisten voor en een van hen is een van de fraaiste zwammen die ons land kent: de grote sponszwam. Deze zwam, die uiterlijk wel wat weg heeft van een bloemkool, maar meer dan van een ouderwetse badspons, voelt zich uitstekend thuis op de wortels van bomen. Binnen al haar gelobde grillige vormen blijft lang vocht aanwezig. De ideale omgeving voor allerlei kruipertjes om in te schuilen; er is water, het is er relatief warm en roofdieren kunnen je niet zien, als je zo diep in de zwam verscholen zit.

Voor een VoedselBos is een dergelijke zwam een zegen. Allerlei kleine diertjes die cruciaal zijn voor de verwerking van voedingsstoffen in de bosbodem verhogen hun eigen levensvatbaarheid door in de zwam een onderkomen te vinden. De zwam is op zichzelf staand, eetbaar. En niet gewoon eetbaar, maar een heerlijke delicatesse die licht naar hazelnoten smaakt.

In een bos hebben alle organismen een functie. In ons VoedselBos is dat niet anders met dit surplus: ze zijn vaak ook lekker en voedzaam. Het is een kwestie van buiten de platgetrapte paden denken.

(door Thierry Dinjens, Stichting BuitenZinnig)

Reageer als eerste
Meer berichten