Logo destemvandordt.nl


Zeg je 'Jan Willem Boezeman', dan zeg je 'Augustijnenhof' en in één adem door 'geschiedenis'. (Foto: Jaap Dambruin)
Zeg je 'Jan Willem Boezeman', dan zeg je 'Augustijnenhof' en in één adem door 'geschiedenis'. (Foto: Jaap Dambruin) (Foto: Jaap Dambruin)

Dordtse geschiedenis is rode draad

Zeg je 'Jan Willem Boezeman', dan zeg je 'Augustijnenhof' en in één adem door 'geschiedenis'. De 65-jarige Dordtenaar is er maar wat blij mee dat in september 2015 Stichting Illustre Dordracum het Documentatie- en Kenniscentrum Augustijnenhof opende, in de historische Dordtse binnenstad, direct naast het Regionaal Archief Dordrecht en museum Het Hof van Nederland. Zijn werkzame leven heeft volledig in Dordrecht afgespeeld. Veel Dordtenaren zullen Jan Willem kennen vanwege zijn werk bij een bank. Maar hij is op nog meer vlakken verbonden met de stad.

Door Eline Lohman

DORDRECHT - Als bestuurslid van Stichting Illustre Dordracum vond Jan Willem het opmerkelijk dat een voor de landelijke geschiedenis belangrijke stad als Dordrecht geen eigen locatie had, waarbinnen historici en genealogen actief bezig konden zijn met onderzoek naar de geschiedenis van de stad; haar huizen en de bewoners daarvan. Toen er in 2015 een voor dit doel geschikt pand aan het Hof beschikbaar kwam, kon dit gemis worden ingevuld. "Toen ben ik door de stichting verzocht om als projectleider invulling aan een nieuw op te richten historisch centrum te geven. Dat kreeg de naam Augustijnenhof, naar het voormalig klooster dat hier tot de reformatie in 1572 was gevestigd. Nu is het een locatie waarbinnen 15 enthousiaste en kundige vrijwilligers actief zijn."

Ook al Dordrecht is niet de stad waar Jan Willem is geboren, de band met de stad is sterk. "Ik kwam hier als eenjarige met ons gezin wonen. Mijn vader kreeg in 1954 als ingenieur van Rijkswaterstaat zijn standplaats in Dordrecht, wat hij als fervent watersporter geweldig vond. Ik mocht de Biesbosch dan ook leren kennen in een tijd dat recreatief verblijf daar beslist nog niet vanzelfsprekend was. Je proefde er in de jaren '50 nog de ondoordringbare verlatenheid, waar het verzet 10 jaar daarvoor nog dankbaar gebruik van heeft gemaakt. Mijn vader genoot daarvan en bracht die bijzondere sfeer op mij over. Ik groeide op aan de Rozenhof. Dit voormalig landgoed aan de rand van het oude centrum bood mij als kind een geweldig speelgebied, maar vooral een kennismaking met de geschiedenis die op alle hoeken van het voormalig landhuis in beeld is gebracht en ook in de omringende huizen tastbaar aanwezig was. Zoiets prikkelt de fantasie van een kind en in het bijzonder die van mij."

Die hang naar geschiedenis hebben meer mensen, volgens Jan Willem. Want Dordtenaren hebben zeker belangstelling in kennis vergaren over hun stad en/ of familiegeschiedenis, merkt de Dordtenaar. "De interesse in zowel familiegeschiedenis als in de bewoningsgeschiedenis van huizen groeit opmerkelijk en dat komt omdat de zogenaamde Babyboomers - generatie geboren tussen 1945 en 1953 - nu met pensioen zijn en zich mogen verheugen in een steeds langer wordend verleden dat hun interesse daarin aanwakkert. Dordtenaren zijn daar beslist geen uitzondering op. Het is de doelgroep waar het Augustijnenhof zich op richt, vooral omdat zij het naoorlogs leven in de stad van vóór de grote stadssanering (jaren '60/'70) aan den lijve hebben ervaren. Verhalen en anekdotes over de 'verdwenen' stad waar we graag over beschikken voordat ze verloren gaan."
 
Veel Dordtenaren zullen Jan Willem kennen vanwege zijn werk bij een bank, waar hij zowel in de particuliere als in de zakelijke dienstverlening werkzaam was. "Als bestuurslid van Stichting Veerdienst III heb ik onlangs mogen bijdragen aan de overdracht van dit varend historisch erfgoed aan Vereniging De Binnenvaart, die het uit 1898 stammend schip met even veel liefde als onze stichting voor de stad zal behouden. Hiernaast ben ik als commissaris betrokken bij Stadsherstel Drechtsteden N.V., een entiteit die in de afgelopen jaren in relatieve stilte zwaar verwaarloosde monumenten heeft opgekocht en met restauratie voor de ondergang heeft weten te behoeden. Hoe goed de monumentenwet ook functioneert, ook nu zijn er nog panden die tussen wal en schip dreigen te raken en – soms - tegen hun eigenaren moeten worden beschermd."
 
Jan Willem zou het geweldig vinden als de Dordtse historische verenigingen en stichtingen de handen ineen zouden kunnen slaan en zich gezamenlijk kunnen inzetten voor het doel dat ze allemaal hebben. "Samen sterk, dat is goed voor de stad, de historische beleving daarvan en de continuïteit van alle mooie initiatieven die er op dit gebied zijn."
 

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox