Logo destemvandordt.nl


 Truus met de verschillende portretten die haar broer Gerrit Kloens van haar maakte toen ze nog thuis woonden. “Je werd af en toe gek van dat stil zitten.” (foto: Elisa Kuster)
Truus met de verschillende portretten die haar broer Gerrit Kloens van haar maakte toen ze nog thuis woonden. “Je werd af en toe gek van dat stil zitten.” (foto: Elisa Kuster)

Dordtenaar van de Week: Truus Kloens

door Elisa Kuster

Dordrecht - Geboren, getogen en gelukkig in Dordrecht, dat is Truus Kloens, onze Dordtenaar van de Week.  Je kent haar misschien omdat ze regelmatig met haar hond voorbij wandelt of ( en die kans is best groot) omdat je les van haar hebt gehad. Truus staat namelijk al 37 jaar voor de klas in Dordrecht. Ze wil er zelf niet aan denken hoeveel kinderen ze les heeft gegeven maar je zou er een stadion mee kunnen vullen.  Al deze leerlingen heeft ze laten nadenken over normen, waarden, keuzes en levensvisie. Het zijn onderwerpen die worden besproken tijdens de lessen Humanistisch Vormingsonderwijs. HVO juf Truus Kloens mag daarom best in het zonnetje worden gezet.

Alles mocht

"Ik ben de jongste uit een gezin van elf kinderen, we woonden met zijn allen op de Dubbeldamseweg. We hadden het niet breed maar alles kon bij ons, iedereen was welkom. Het was altijd druk in huis, mijn moeder was doof dus misschien kwam het ook daardoor dat we zoveel herrie mochten maken. We hadden een poppenkamertje, we mochten binnen knikkeren en we waren altijd creatief bezig. Mijn vader was huisschilder maar hield ook van tekenen en schilderen, net als mijn moeder. Was mijn moeder niet doof geworden dan had ze ook nog viool gespeeld , dat muzikale is net als het tekenen en schilderen nog terug te vinden in onze familie."

Positief voorbeeld

Truus ging, door omstandigheden, pas op latere leeftijd een opleiding volgen, eigenlijk per toeval. "Ik zag een advertentie in de krant dat ze mensen zochten voor een HVO opleiding. Dat was mijn kans, want ik wilde graag met kinderen werken. Ik heb er nooit spijt van gehad, er is geen dag geweest dat ik chagrijnig naar mijn werk ging. In de lessen die ik wekelijks geef laat ik kinderen zelf nadenken over zaken als normen & waarden. Bijvoorbeeld over of iets kattenkwaad is, of erger. Dan moeten ze een kaartje pakken waar een gebeurtenis op staat, zij mogen dan oordelen. Ik leg ze niks op, ze weten best zelf wat mag en wat niet mag maar ze moeten zelf keuzes maken.  Dat is het mooie van mijn vak, ik bouw een vertrouwensband met ze op en kan ze een positieve levenslijn meegeven."

Bekende Dordtenaar

Wanneer je al zo lang lesgeeft wordt je haast dagelijks aangesproken door leerlingen en oud leerlingen. "Inmiddels ben ik al zo lang in het onderwijs dat ik de kinderen van mijn oud-leerlingen in de klas heb. Namen heb ik nooit goed kunnen onthouden, maar ik weet bijna van elke leerling nog wat ze hebben gezegd in de les. Kan je nagaan, ik schrijf nooit wat op. Je bent gewoon zo intensief met ze bezig en mijn geheugen werkt nou eenmaal zo. In mijn vensterbank staat een plantje dat ik ooit van een leerling kreeg. Pas geleden kwam ik hem tegen, vertelde ik dat ik altijd aan hem dacht wanneer ik het plantje water gaf, keek hij raar van op."

Gaat Truus ooit met pensioen?


"Stoppen met dit werk wil ik pas wanneer ik zeker weet dat ik een goede opvolger heb. Er zijn niet veel HVO docenten terwijl er veel vraag naar is. Ik moet soms ook 'nee' zeggen tegen scholen. Zolang ik er nog zoveel plezier aan beleef is dat niet erg hoor. Mijn instelling is dat ik het leven neem zoals het is, daarom kijk ik ook niet naar de toekomst. Het gaat om het nu, bij jezelf en je omgeving."

Weer een wijze les van Juf Truus.

Meer berichten




Shopbox