logo basketbal
logo basketbal (Foto: Ferry bewerkt)

Ingezonden brief: Dutch Windmills Basketball en Don Quichot

door Ferry Visser

Don Quichot vocht ook tevergeefs tegen zijn ‘windmolens’ en sinds 9 april kent het verhaal een vervolg in Dordrecht.
Het bestuur van de Dutch Basketball League (DBL) heeft het besluit genomen om Dutch Windmills Basketball uit de competitie te halen.
Dit laatste heeft mij doen besluiten om terug te gaan in de tijd. Ik schrijf dit stuk louter uit mijn eigen herinneringen aan de jaren 70 tijd. Waarom? Gewoon, omdat ik het heel jammer vind dat basketbal niet kreeg wat het verdiende. ‘Een groot Dordts podium’.
Dat ik het jammer vind dat er te weinig Dordtse bedrijven hun geld willen stoppen in deze vaak spectaculaire sport. Dat er geen crowdfunding heeft kunnen plaatsvinden. Ook jammer dat de gemeente Dordrecht niet ergens een potje in een bureaula vond.
Maar ik ben ook wel zo eerlijk om te zeggen dat ik ook wel twijfels had toen er ineens een team werd gekocht en in Dordrecht ging spelen.

In een sport waarin veel geld een belangrijke rol speelt zijn er verliezers en winnaars. Vorig jaar kocht Dutch Windmills Basketball zich in. Voor Dordrecht een basketbal nieuwtje. Vele basketbalfans dachten ongetwijfeld terug aan de roemruchte verhalen en jaren over het Dordtse Frisol-R. Gesponsord door wijlen Nico de Vries die in die jaren zijn een gouden sporthart toonde aan het basketbal en het voetbal. Iedereen liep toen niet op sneakers, maar op ‘Pony-schoenen’.
Nico kocht zich niet in, maar gaf wel de financiële injectie die het toenmalige Rowic naar de hoogste landelijk competitie bracht.
Ik denk nog graag terug naar de tijden van de Dordtse ‘boys’ (met o.a. Marco de Waard, gebroeders Gerard en Wim Seits, Cees van de Berg, Ben Barneveld, René Ridderhof, Hans Heijdeman, Eric Pieters die aangevuld werden met goede basketballers uit het land en natuurlijk Amerika. Alan Hale, Martin Petersen en Jerome Freeman.
In augustus 2012 schreef AD columnist Kees Thies iets moois over deze laatste speler die ok bekend stond als: “De parel uit Hawai “. Kees was op zoek geweest naar zijn held en vond hem nog steeds terug in Hawaï en deed toen iets in de beveiliging. Kees besluit zijn column met: “In Wielwijk liep dus in mijn jeugd een vent rond die Obama inspireerde om president van Amerika te worden. Als dát niet in een Dordts geschiedenisboek thuis hoort weet ik het ook niet meer.”

Alleen daarom verdiende Dutch Windmills meer. Er gaat nu misschien wel een nieuw stukje geschiedenis verloren. Hoewel ….. echt Dordts was het nu ook niet helemaal. Hooguit het publiek.

Tijdens de wedstrijden van Dutch Windmills zag ik bekende gezichten uit de toenmalige basketbal generatie. Geen wonder, zij waren het die op eigen kracht omhoog keken en kwamen. De Dordtse mannen bleken vrienden voor het leven. Helaas had Nico de Vries niet het eeuwige leven en daardoor werd Frisol weer gewoon Rowic en met de bekende gevolgen. Het feit dat velen zich nog steeds de stampvolle sporthal Wielwijk (meer dan 1500 toeschouwers) herinneren, is een soort gevoel van:“ Dit hebben we toch echt met elkaar bereikt en Dordrecht landelijk op de kaart gezet!” De passie van het basketbal is gebleven, maar Dordrecht maakt zich nu druk om de Passion. Wie weet gebeurt er toch nog een wonder!

Meer berichten