Emma Thies over haar liefde voor Dordrecht en de journalistiek (foto: Nanda van Heteren)
Emma Thies over haar liefde voor Dordrecht en de journalistiek (foto: Nanda van Heteren)

Emma Thies raakt nooit uitgekeken

Door: Nanda van Heteren

Dordrecht - Emma Thies is geboren en getogen in de Dordtse binnenstad. Hoewel ze voor haar hbo-studie Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht naar die gemeente is verhuisd, komt deze Dordtenaar nog wekelijks bij haar vrienden in Dordrecht. ,,Ik ben erg fanatiek als het aankomt op m'n voorliefde voor Dordt, daar maken m'n Utrechtse collega's dan ook vaak Hoe-Dichter-Bij-Dordt grappen over, haha." Waar geen grappen over worden gemaakt, is over de carrière van Thies. Samen met vriendin Iris Timmer maakte de journaliste in spé namelijk de documentaire 'Hard ijs' over skeletonatlete Kimberley Bos. Als het aan Thies ligt, volgen er meer.

,,Het mooiste aan Dordt vind ik dat je ongestoord op de állermooiste plekken van de stad kan zitten, zonder dat je omver gelopen wordt door hordes toeristen. Ik denk niet dat ik ooit uitgekeken raak op de havens en alle andere bijzondere plekjes in de stad. De liefde voor 'ons eiland' heb ik een beetje van huis uit meegekregen", vertelt Emma Thies.

De liefde voor de journalistiek is in de ogen van Thies 'een combinatie geweest van tussen van huis uit meegekregen en van haar natuur'.

,,Mijn ouders zijn beide journalisten (Kees Thies, columnist van AD De Dordtenaar en eindredacteur van het AD Els Kamsteeg, red.), dus thuis stond het nieuws altijd aan en werd er uitvoerig over zowel de krant van de dag als het actuele nieuws gepraat. Toch hebben m'n ouders me nooit gepusht, ik denk zelfs dat ze me liever iets anders hadden zien willen doen, in plaats van een arme journalist worden, haha."

"Ik heb gewoon altijd al geweten dat ik die kant op wilde, van jongs af aan al. Een soort van natuurlijke drang naar altijd op de hoogte willen zijn van de laatste ontwikkelingen en altijd willen weten hoe alles zit. Daarnaast vind ik schrijven, en sinds een aantal jaar filmen, ook erg leuk."

Met Iris Timmer volgden Thies de minor CampusDoc aan de Hogeschool Utrecht met als doel binnen een half jaar in duo's een eigen documentaire produceren. "Iris kende skeletonatlete Kimberley Bos van vroeger van de atletiekvereniging. We zaten een beetje te brainstormen, en ik herinner me nog dat ze iets zei als: 'Ik weet nog wel wat, ik ken een meisje die echt een mega aparte sport doet.' Zoiets."

"Ik had in de eerste instantie zelf totaal geen sportdocumentaire voor ogen, maar na tijdje begon ik de schoonheid van het verhaal in te zien. Een jonge meid die als eerste Nederlander ooit op de Olympische Spelen mocht uitkomen binnen een sport die hier eigenlijk bijna niemand kent, dat is natuurlijk ontzettend tof, maar misschien ook wel heel eenzaam. Leent zich goed voor een documentaire, dacht ik."

Na het akkoord ging het duo aan de slag. 'Eerst met het script schrijven, interviews uitdenken, bedenken waar en wat je zou willen filmen. Na een maand filmen, waaronder in het Duitse Winterberg, hadden wij tientallen uren beeldmateriaal om te sorteren. Na het finetunen van bijvoorbeeld kleur- en audiocorrectie was de documentaire klaar voor promotie."

Als het aan Thies ligt, dan blijft het niet bij één documentaire. "Ik heb laatst met vriendin Yshara Abdoel Gafoer een minidocu gemaakt, en ben nu voor verschillende opdrachtgevers bezig met wat kleine filmopdrachten."

,,Mijn favoriete plek is de 'Draai', een picknickbankje tussen kantoorpanden. Vanwege het topuitzicht op de Zwijndrechtse brug en de prachtige zonsondergang 's zomers was dit voor mij en mijn vriendinnen de perfecte plek. Ik heb vorig jaar een tatoeage laten zetten met de coördinaten hiervan; een beetje als symbool voor zowel de stad als m'n vriendinnengroep."

Meer berichten