(foto: Ferry Visser)
(foto: Ferry Visser)

Concert at Sea: Nielson, zand, zee en... waar is de bus naar huis?

Onder de vele Dordtenaren bij Concert at Sea waren ook Nielson en Ferry Visser. Nielson trad op, Ferry zorgde voor dit verslag.

Door Ferry Visser

Nee, ik schaam me niet echt. Ik kom al jaren in de provincie Zeeland en las en hoorde alleen maar over Concert at Sea. Een groot muziekfestival dat sinds 8 juli 2006 in het leven werd geroepen door de gastheren van de Zeeuwse formatie BLØF. Ik was er nooit en dat had best wel een reden.

Nee, ik schaam me niet dat ik eerlijk zeg dat ik een ouwe rocker ben. Iemand die meestal stil staat in de tijd van o.a. The Rolling Stones, The Beatles, U2, Eric Clapton, Golden Earring en - je bent een Dordtenaar of niet - de Dordtse The Psychedelic Five: The Zipps, en een afkeer van Nederlandstalige muziek.

Ja, ik heb me laten ompraten om dit jaar voor het eerst een dagkaart te kopen. Maar alleen omdat mijn lievelingsgroep Golden Earring voor de donderdag stond geprogrammeerd. Een uurtje Earring voor 43,50 euro is best wat prijzig, maar er was natuurlijk veel meer dan de pendelbus die je voor 14,50 euro naar en van de dam afhaalde. - hierover later meer -
In eerste instantie wilde ik alleen over de sfeer schrijven en de artiesten een minder belangrijke rol toe te bedelen. Maar ik bedacht me. Het sfeergedeelte staat grotendeels onderaan het artikel. Wil je niets lezen over de groepen die donderdagavond optraden dan scroll je naar het kopje ' Festivalsfeer' .

Op onze camping Sine Cura in Burgh-Haamstede staan best veel oude-en nieuwe Dordtenaren. En door deze mensen werd ik min of meer gepusht om 'toch eens mee te gaan' naar dat muziekfeestje op de Brouwersdam. Niet alleen de muziek was leuk, het was vooral de sfeer die de meeste mensen aansprak. O ja, er was voldoende bier en er waren ook lekkere hapjes! Door dit laatste en natuurlijk de Earring, hapte ik uiteindelijk toe.
Door mijn vrijwilligerswerk zou ik de opening (15:15 uur) wellicht niet helemaal kunnen meemaken en dus ook niet de gezamenlijke pendelbusrit vanuit het Transferium in Renesse. Er was op dat moment maar één vraag: 'Hoe zou ik zo snel mogelijk mijn Dordtse vriendenclub vinden?' Een speld in een hooiberg zoeken is makkelijker dus bedachten we een list. Op vaste tijden verzamelen bij het reuzenrad.

De pendelbus bracht me tegen de verwachting in bij de Zuidpoort waardoor iedereen toch nog zeker een kwartier naar het festival moest lopen. Bij het fouilleren werd ik tegen gehouden omdat ik een echte camera bij me had. "Die mag niet meneer! Heeft u een perskaart?' Ik werd 'overBLØFt' maar liet me niet af BLØFfen. "Nee, maar ik ben wel van de pers, kom uit Dordrecht en kom speciaal voor mijn stadsgenoot Nielson" loog ik, en liet mijn - in Dordt geschreven voorbereiding - op mijn mobiel zien. "O, ik zie het, veel plezier en maak er iets moois van!"

Cøver at Sea 

De opening met 'Cøver at Sea'  met BLØF en 'friends' miste ik. Wel jammer, want ik had de groep best Engelstalig willen horen zingen. Ze zouden covers van grote hits spelen. Voor nummers als 'Aan de kust' en 'Zoutelande' had ik ook een kaartje moeten kopen voor de zaterdag. Ik heb nog wel even na laten kijken of er nog geld op mijn rug groeide, maar net als de bewuste geldboom, helaas! Van horen zeggen heb ik inmiddels begrepen dat het een geweldig -zo niet het allerbeste optreden van die avond - was geweest. Met o.a. Edwin Evers op drums bij het nummer 'In the air tonight'. 
Om 17:00 uur stonden vele Dordtenaren gebroeder-en zusterlijk met al die andere landgenoten bij het hoofdpodium (Zeelandpodium) en waren we helemaal klaar voor ….. een andere Dordtenaar.

Dordts onderonsje: Nielson 

Tja, Nielson werd min of meer mijn redding om dit artikel te schrijven. De redactie van De Stem van Dordt verwachtte dat ik weer met een leuk verslag op de proppen zou komen en daarom mocht ik - als zoveelste uitzondering J - over een 'niet-Dordtse' spektakel schrijven. Nielson is Dordts en hoewel ik beslist niet sexie ben, maar wel kan dansen, kon ik het natuurlijk niet laten…J, om het één en ander over Nielson en zijn optreden te schrijven. 
Nielson woont bijna bij mij op de hoek. Tijdens Koningsdag 2015 zag ik hem voor het eerst op een podium. Het Statenplein stond bomvol en hij liet koningin Maxima en de drie prinsessen uit hun dak gaan met het nummer 'Sexie als ik dans'. Het nummer staat nog steeds als een huis en ja, - hier volgt een bekentenis - ik, als Nederlandstaligemuziekhater (10 x woordwaarde) -  kon toen ook mijn mond niet houden. 
Ik weet nog goed dat ik enige tijd later een ander Nederlandstalig nummer hoorde dat volgens mij alleen maar van Nielson kon zijn. Het was het nummer "Hoe' en had ook een 'meezing/galm gehalte dat in je hoofd vastgeroest blijft zitten. Nu geen 'Sexie als ik dans' en 'ik kan het niet laten', maar was het: "Hoe, hoehoe hoehoe!" Ik vond het allemaal zo vreselijk simpel! Nee, het was echt niet mijn ding.
Maar niets is veranderlijker dan een mens - of zou het toch Dordtse chauvinisme zijn? -. Nu ik dit schrijf, zijn video's ging bekijken en hem live op de Brouwersdam zag, moet ik mezelf ook een standje geven en geef ik de zanger toch een compliment. Want, waarom vond ik in de jaren 60 The Beatles wel goed toen ze in principe hetzelfde deden met een nummer als: 'She loves you' met 'yeah, yeah, yeah! Waarschijnlijk 'bekt' dit soort muzikale kreten voor mij in het Engels beter dan in het Nederlands. Maar de dromerige romantische zang, de muzikale begeleiding/beat en de verrassende wendingen in de nummers zorgden ervoor dat Nielson gewoon geschikt is om dit soort nummers te zingen. 
Zijn nieuwste CD 'Diamant' is goed 'verkocht/gestreamd' en natuurlijk 'kon hij het niet laten' dat hij juist van deze CD een groot aantal nummers bracht.  
Als Dordtenaar vind ik het heel leuk dat Nielson nu voor de derde keer (2013 en 2014) op CAS staat. Zijn openingsnummer 'IJskoud' (Waarom zou je dat doen!) ging erin als koek. Zijn laatste nummer 'Sexie als ik dans' werd in dank aangenomen en mee gezongen door de tienduizenden.

18:00 uur Smelly Kitchen 

Op het strand speelden een aantal lokale helden. Smelly Kitchen brengt muziek voor heel veel liefhebbers genieten van 'bad ass funk and not so sweet soul music'. Voor de organisatie van Big Rivers zou ik zeggen: "Noteer deze naam en geef ze volgend jaar een plekje bij het Jazz Podium".

18:45 uur Wulf

Singer-songwriter Wulf stond op 10 mei j.l. nog op het poppodium Bibelot voor een uitverkochte zaal en op 14 juni j.l. bij 'Live @ Wantij', waar overigens Nielson ook van de partij was. Beide optredens op verschillende locaties waren een groot succes. Nu was ik benieuwd of Wulf - die ook een plaats op het hoofdpodium van CAS had verdiend - het nu ook kon waarmaken! 
Doordat de optredens zich steeds verplaatsten mis je altijd 'iets' van een optreden. Je was er namelijk niet alleen! Een stoet van een kleine kilometer bewoog zich als een slak van het ene naar het andere terrein. Wulf was gewoon goed en speelde o.a. All Things Under The Sun, Mind Made Up en Switching Gears. Zijn cover van Phil Collins, 'Jesus, you know me', was geweldig! Wulf heeft een damesdrummer die er echt een (slag)houtje van kon.

19:45 Suzan & Freek

De artiesten Suzan & Freek zijn waarschijnlijk 'wereldberoemd' in Zeeland en omstreken. Bij mij ging er in ieder geval geen lampje branden toen ik de line-up zag. Het was best wel gepast dat zij uitgerekend op dit tijdstip hun hit 'Als het avond is' op het strandpodium ten gehore mochten brengen. Behalve deze hit scoorde dit duo bij mij ook best hoog. Hun akoestische setting bestond voornamelijk uit covers, maar wel op hun eigenwijze wijze. Hun nieuwe single ' Blauwe dag' ging vanavond in premiere. Voor mij was het duo een 'Surprise at Sea!', met een sausje van het ooit zo bekende Friese duo 'Twarres'. 

20:30 uur Golden Earring

Tja, hier ging ik voor. Vanaf de oprichting van de band (1961 als The Golden Earrings) volg ik de groep en mag me rijk rekenen dat ik alleen hun pincode en het muzikale talent (nog) niet heb. Hier stond gewoon 58 jaar Nederlandse muziekgeschiedenis op het podium. George Kooymans, Rinus Gerritsen, Cesar Zuiderwijk en Barry Hay zijn zeventigers en dat is af en toe te merken bij de zang van frontman Barry Hay. De hoge noten zijn wat lager geworden waardoor de bekende nummers soms iets anders klinken. Maar dat kan beslist niet van het tempo waarin de heren spelen, worden gezegd. Dat is zo vreselijk hoog en nog steeds enthousiast! Er volgt een uur lang een soort karaokeshow zonder dat er ergens een tekst in beeld kwam. Jong en (vooral) oud galmden de bekende hits als Going To The Run, Another 45 Miles, Radar Love, She flies on strange wings mee. 
"Good-old' Bertus Borgers mag regelmatig met zijn saxofoon mee in de handbagage van de Earring. Ook hij geniet nog steeds van zijn 'Earring-momentjes'.

21:30 Lisa Loïs

De winnares van de 'X Factor' in 2009 stond op het strandpodium en dat heeft iedereen geweten! Geen wonder dat zij met haar theatertour 'Lisa Loïs sings Adele' veel succes had. Ze wist met haar muziek veel liefhebbers te raken. Het werd uiteindelijk het gehoopte intieme strandoptreden. Volgend jaar op het hoofdpodium?

22:15 Guus Meeuwis 

In Eindhoven stond hij voor de 14e keer achtereen in het Philipsstadion met 'Groots Met Een Zachte G', maar inmiddels hoort Guus Meeuwis ook bij de inventaris van Concert at Sea (2013, 2016 en 2018) Begin juni in 'zijn Eindhoven' mocht 'gast-BLØFFER' Pascal Jacobs ook op 'zijn podium' en de wederdienst volgt dan gewoon weer hier! Moeiteloos laat Guus de mensenmassa meezingen en genieten en geeft hij je het gevoel alsof je in een gezellige mega-kroeg staat. Als je het durft om in Zeeland over "Brabant' te zingen heb je best wel lef. Hij werd terecht de gezellige uitsmijter die rond half 12 zelf het licht van de vuurtoren doofde en het nog even liet 'donderen en bliksemen'. 

Festivalsfeer

De redactie was heel benieuwd hoe ik - als anti-Nederlandstalige rocker - CAS zou ervaren. Gezien de hoeveelheid tekst kan de conclusie niet anders zijn dat ik me best heb vermaakt. 
Voor de mensen - die net als ik - ook nog nooit bij CAS zijn geweest: "Je gelooft je eigen ogen niet!" Kaart-en tassen controle en meteen door naar de muntenverkoop. Ondanks dat ik wist dat je de munten die je over had later kon omruilen besloot ik toch om voorzichtig aan te doen. Erbij kopen kon altijd nog.
Na het financiële gedeelte volgde de siteseeing. Je waande je min of meer in een moderne versie van het dorp van Asterix en Obelix aan de zee. De toverdrank was alleen vervangen door muziek. Er was geen plaats voor een 'bard', want er was geen enkele boom te vinden (wel een heuse vuurtoren), diverse podia, mini winkeltjes, een reuzenrad, horeca en toiletten in overvloed. Er waren zelfs oplaadpunten voor je mobiel! Dit allemaal, "Op dat hele kleine stukje aarde".

Voor een redelijke prijs kon je op veel plaatsen de lekkerste hapjes en drankjes aanschaffen. De lege plastic bekers - foei! - vonden veelal een plek op de grond. Er stonden echt voldoende afvalbakken, maar toch gooit men graag het bekertje al lopend tussen de vele bezoekers op de grond. Die plek is het terrein geworden van de slimme mensen. Ingeleverde bekers (ik geloof 10 stuks) levert een muntje op. Op die manier probeert de organisatie het terrein redelijk schoon te houden. 
UMOJA FONDS Concert at SEA is elk jaar op zoek naar nieuwe manieren om het milieu te respecteren. Zo worden bekers ingezameld en gerecycled, zijn shirts klimaatneutraal gefabriceerd en is het eten en drinken - naast heel erg lekker - veelal biologisch!

Er stond een koude noordenwind op de dam en dat was ook de reden dat er nauwelijks in zee werd afgekoeld. Toch hield de reddingsbrigade behalve een oogje in het zeil ook nieuwsgierige niet-betalende slimmeriken in de gaten en op afstand. Bij het hoofdpodium stond je in de koude wind en in de schaduw. Ging je op de dam zitten zat je heerlijk in de zon met een graad op 20. De voorspelde hitte bleef (gelukkig) uit. Toch had de organisatie gezorgd voor extra tappunten zodat iedereen zijn meegebrachte lege waterfles kon vullen.

Ik vond het leuk om dit spektakel voor een keer mee te maken. Omdat muzieksmaken ook verschillen heeft het geen zin om een oordeel over de groepen te vellen. Ik vond het 'strandgedeelte' met hangmatten, pallettafels en stoelen echt zo relaxed! 
Op de Brouwersdam was elke millimeter gevuld met gezellige mensen die er met elkaar voor zorgden dat het bordje "Voor herhaling vatbaar" weer opgehangen kon worden. Van de organisatie deed iedereen zijn best om de bezoekers tevreden te stellen. Nou ja, niet iedereen want  ……

Even later kwam er toch een kater

Nadat de 'Donder en de bliksem' van Guus was opgehouden (ver)trokken de duizenden mensen naar hun fiets, auto of pendelbus. We hadden gevraagd bij welke uitgang de pendelbussen stonden. "Noordkant" werd gezegd en zo slenterden we tussen alle mensen richting Port Zeelande. De minuten werden langer en langer (en ik had al stalpoten). Na een half uur werd de stoet kleiner, maar nog steeds geen bus te zien! Weer vragen aan zo'n man met een zwaailicht. We moesten vooral doorlopen, maar even later bracht de politie vriendelijk uitkomst. De politie is vaak je beste vriend en toch waren we hem niet helemaal dankbaar. Via de portofoon hoorde hij dat we naar de "Zuidkant" moesten!!!! Ik heb toen iets gezegd en niet met een dubbele tong, want die lag al op mijn schoenen. Weer terug naar het festivalterrein: "Mensen, het is al afgelopen hoor!" Toen we weer 'binnen' waren, werd ons vriendelijk verzocht om door te lopen. We konden het niet laten om de mensen die ons verkeerd hadden gestuurd 'vriendelijk' te bedanken. Er kwam een weerwoord in de vorm van een excuses, "Sorry mensen, het is weer een lesje voor de volgende keer. Het is pas de tweede keer dat we ook op de donderdag zitten".

Na drie kwartier waren we dan eindelijk bij de allerlaatste pendelbus. Ik dacht heel even aan een item van een paar dagen geleden in het NOS-journaal. Varkens moesten met warm weer's avonds vervoerd worden. Bovendien moesten de beesten meer ruimte krijgen in de veewagens. Er hoefde net nog geen touw aan de deuren gebonden te worden om iedereen in de bus te houden. Het mag duidelijk zijn dat ik blij was dat ik alleen maar een dagkaart had en nog blijer dat ik om half 2 op mijn bed lag.

Weetjes:

* Concert at Sea staat in de top 5 van Grootste festivals in Nederland
* Er werd 1500 m2 decor opgebouwd gedurende twee weken
* Er was 4 km leiding nodig om alle tappunten van BIER te voorzien
* Er ligt 4 km aan internetkabels op de dam
* Er is 1,1 MILJOEN kilo aan staal nodig voor alle bouwwerken op de dam
* 1.500 Werknemers worden voor en achter de schermen ingezet
* -hilarisch!- Er is op de Brouwersdam een busstation van 500 meter aangelegd om iedereen van en naar bestemming te brengen. (Dit gold dus niet voor de donderdag!!!!)
* 450 extra verkeersborden worden er ingezet om de verkeersstroom van en naar de dam in goede banen te leiden

Meer berichten