Logo Big Rivers
Logo Big Rivers (Foto: Ferry)

Big Rivers zet al jaren de juiste toon

Door Ferry Visser

Big Rivers ging dit jaar gelukkig niet gebukt onder de extreme hitte van vorig jaar. Er was geweldig festival weer opgegeven met een temperatuur rond 19 graden. Toch twijfelde ik daar een beetje aan toen het op vrijdagmiddag om 12 uur hard ging waaien en er onweer boven Dordrecht hing. Het zou toch niet…….!

Gelukkig waren de weergoden met de Big Rivers organisatie en de duizenden bezoekers. Het werd, qua weer, een droog festival. Qua weer, want als je om je heen keek hielden de meeste bezoekers het niet echt droog. Velen liepen met de lege of volle Big Rivers glazen van links naar rechts om zo min mogelijk van de vele optredens te missen.

Terugblikken is altijd leuk dus de aanwezigen zullen heel veel dingen uit dit verslag herkennen en ook meegemaakt hebben. Het werd in ieder geval voor velen ook een reünie met heel veel knuffels.
 

Voorpret
Mijn traditionele voorpret om mijn ‘pretpakket’ op het Slikveld af te halen was er dit jaar niet meer bij. Mijn ‘bewijs van deelname als ‘mini sponsor’ moest ik nu tonen bij de organisatie op het Grote Kerksplein of in het voormalige belastingkantoor waar de BR-organisatie sinds kort huist.
Op donderdagavond kreeg ik echter een onverwachte en leuke mail van de organisatie. Ik had - als trouwe sponsor - een print van Mignon Nusteling / Studio Stout met David Bowie en Prince gewonnen. Behalve de traditionele ‘hebbedingetjes’ kreeg ik nu ook een mooi ‘bewaarding’. Ik zag zelfs wat jaloerse blikken en kan nu alleen maar zeggen: “Wordt ook sponsor van Big Rivers en geef voortaan ruim van te voren ook een donatie via ‘Een centje voor een bandje!”

Big Rivers kralenketting
Ieder jaar vragen de ‘bezoekers van buiten’ hoe je aan die kralenketting komt en hoe ook zij eraan kunnen komen. Doorverwijzen naar de vele vrijwilligers en in ieder geval vertellen dat je dan een donatie moet doen, is een uitkomst. Waarom we ze hebben? Tja, die kettingen horen al 22 jaar bij ‘ons Dordts muziekfeestje!” Maar oorspronkelijk horen ze bij het geluid en de kleuren (groen, geel en paars) van New Orleans en het Mardi Gras festival (carnaval). De ‘geboorte’ van Big Rivers in 1998 werd gevierd met het uitdelen van de bewuste kralen en natuurlijk met de Hillbillysound. Anno 2019 is dit nog steeds het geval.
Ik hoorde overigens nog een smeuïg verhaal over de bewuste kralenkettingen. Op het Mardi Gras festival werden de kettingen niet zomaar uitgedeeld. Ze werd alleen uitgedeeld aan iedereen die zijn blote borsten liet zien…………

Spelletje
Ieder jaar maak ik er een spel van om tijdens BR-dagen de nodige kralenkettingen te scoren maar ze ook weer weg te geven aan ‘vraagwillende’. Er is niets zo leuk als je vanuit je kraam - ook dit jaar stond ik weer als pita gyros verkoper bij het Grieks mediterraan restaurant Ammos - een klein kind met open mond en grote ogen ziet kijken naar die kerel met al die kek gekleurde kralen om zijn nek. In zo’n geval kan ik niets anders doen dan te vragen of zij/hij ook zo’n ketting zou willen hebben. Papa en mama helpen altijd mee om een bevestigend antwoord te geven. Een schaterlach en een vrolijk bekkie is dan je beloning. Dat is voor mij ook Big Rivers! Ruilpartijen (van kettingen!) vinden er overigens ook plaats. Vorig jaar waren de fluoriderende kralenketting helemaal in. Een geliefde kleur ruil je makkelijk om voor drie andere kralenkettingen. Dit jaar ging Big Rivers voor ‘Green’. Overigens zie je steeds meer andere Big Rivers accessoires. Jasjes, stropdassen, hoedjes en er liepen zelfs heren in knal paarse pakken rond.

Blokken op het ‘blokkenschema’
In het blokkenschema op de website van Big Rivers stonden weer de nodige
veelbelovende optredens door de stad. Hoewel ik bijna zeker wist dat ik zelden mijn standplaats kon verlaten, maakte ik voor alle dagen een lijst met mijn favorieten.
Vooral op vrijdag vond ik het heel moeilijk om een keuze te maken. Letterlijk en figuurlijk veel te veel van het goede! Als Earring-fan wilde ik om half tien op de Vismarkt Skeftum zien. Ze speelden vorig jaar zo goed!
Als oude rocker zou ik ook een keuze moeten maken tussen twee optredens die ik persé wilde zien. Namelijk Tim Akkerman met ’The Boss Springsteen’ bij Merz en op dezelfde tijd speelde Creedence Clearwater Survival op het Scheffersplein. Om het nog moeilijker te maken speelde bijna gelijktijdig op het Achterom ‘Sister Fisher’. Ik heb geen zus, maar die ‘achternaam’ maakte mij best nieuwsgierig. Het werd me dus niet echt makkelijk gemaakt.

Privé soundcheck
Bij de merchandise aan het Grote Kerksplein scoorde ik twee keer. In de stand een mooie kralenketting - met dank aan een oud-leerling - en op het podium kreeg ik een privéoptreden van Marianne Noble en haar dochter Menke - oud hulpmoeder op school - . Speciaal voor mij (redelijk overdreven) zongen ze het nummer ‘Every breath you take’. Na dit mini-concert volgde er een kort gezellig gesprek met lieve woorden. Jammer dat ik het echte optreden van de twee Dordtse ’meisjes’ moest missen.

Druk, drukker
Mijn Big Rivers werd zoals verwacht een kopie van de manier zoals veel Amerikanen en Chinezen heel Europa in drie dagen willen zien. Kortom: niet te doen en gedoemd tot een ‘Mission impossible’. Toch lukte het me om me af en toe af te zonderen.
Als een soort wandelende reclamezuil (schort van Ammos) probeerde ik van de ene locatie naar de andere te lopen. Dit keer niet om kralenkettingen, maar om foto’s te scoren voor dit artikel. Het was bekend dat er nog meer podia zouden komen en dat was - niet helaas alleen voor mij - helaas te merken.
Wilde je van de Groenmarkt naar het Scheffersplein dan moest je dit jaar door een aantal wegonderbreking van bezoekers. Het begon op de hoek bij de gebroeders de Witt waar de Brassociety - zoals ieder jaar - het publiek trakteerde op een geweldige leuke performance. Bij Visser’s poffers stond dit keer ook een podium en genoot ik vooral van de band Rockfour die maar liefst twee uur achter elkaar de pannen van het dak speelde met vooral hits van ‘toen’. Het werd een ‘survival’ om vanaf de Wijnstraat op het Scheffersplein te komen.
Een poging om op de Vismarkt Skeftum te gaan zien strandde in de buurt van de Waag waar een complete metamorfose had plaats gevonden. Heel gezellig afgeschermd ingericht met stands, tafeltjes en stoelen. Doorlopend naar de Vismarkt werd al heel snel duidelijk dat de groep Skeftum onbereikbaar was. De locatie is dan wel mooi bij de haven, het plein is niet geschikt voor deze groep die in Dordrecht heel veel aanhangers heeft. Tip: Deze groep volgend jaar naar één van de hoofpodia, want ik zag heel veel teleurgestelde gezichten.
Teruglopend naar het Scheffersplein zag ik dan toch even een glimp van Creedence Clearwater Survival en ja, dit soort muziek scoort altijd.
Tim Akkerman zat er helaas niet in. Merz is gewoon te ver uit de richting om een sprintje te wagen vanaf de Groenmarkt. Om kwart over twaalf bereikten we bij de Griek het sein “UITVERKOCHT”. Ik moet wel erbij zeggen dat de laatste klant een pita van ongeveer 1 kilo wegstouwde.

Zaterdag 13 juli: Dolle zaterdag
Qua verkoop pita Gyros niets te klagen gehad. Nog nooit drie keer 60 kilo varkensvlees aan het spit verkocht! Nog nooit was de brave wachtrij zo groot geweest. (Johan en Cornelis de Witt raken er niet over uitgepraat.)
Mijn geplande ‘Kik-uurtje’ bij Merz viel daardoor in het water. Maar al snel kwam er een mededeling. De politie en de organisatie hadden wederom - net als vorig jaar - een ‘bezoekverbod’ uitgevaardigd. Er kon geen kip meer bij! Toch wel een puntje natuurlijk.

Vol verwachting
Op Koningsdag kwamen er twee jonge mensen vanuit Barendrecht naar Dordrecht. Beiden vonden het in Rotterdam maar niets en waren met de trein naar Dordrecht afgereisd. Hij had trek in pita gyros, maar het meisje wilde eigenlijk geen vlees. “Heb je geen Vega-pita?” Wat hebben we gelachen en wat kreeg ze een Vega-pita. Als dank hebben ze toen zeker een uur lang reclame gemaakt voor de Ammos Vega-pita. Ik vertelde hen over het Big Rivers gebeuren in juli. Dat zagen ze ook wel zitten en beloofden tijdens Big Rivers terug te komen.
Ineens hoorden we iemand zeggen: “Weten jullie dat ze hier ook Vega-pita hebben?”
De aandacht was gewekt en ja hoor, daar stonden ze en wederom werd de vega-pita een succes.

Ameezing op het Grote Kerksplein was wederom ‘amazing’. Dordtenaren houden wel van samenzang en voor mij werd dat nog eens bevestigd toen het nummer ‘Samen zijn’ werd uitgevoerd.
Kippenvel kreeg ik ook van de Tribute U2. ‘The Edge’ was gewoon The Edge, inclusief zwarte muts, en ‘Bono’ was gewoon Bono uit de eerste jaren. De muziek was gewoon tijdloos en daarom zong jong en oud de vele hits van de band mee.
‘s Avonds stond de tribute ACDC op hetzelfde podium. Ik hoorde meer geluid dan muziek en was dan ook blij dat niemand me erdoor liet.

Druk, drukker, drukst
Terugkijkend op de zaterdag denk ik dat deze dag voor niemand stuk kon. Het weer was aangenaam en de terrassen waren overal bomvol en zonder wanklank. Wilde je even dansen op Zumbamuziek dan kon dat gewoon midden op straat. Zo leuk!
Er was wel één ding dat me op viel. Op zaterdag zag je ieder jaar de Big Rivers kleuren door de straten paraderen. Op één of andere manier was het dit jaar minder opvallend. Wel jammer, want wat deed de speciale groep vrijwilligers hun best om zoveel mogelijk ‘Centjes voor een bandje’ binnen te halen!
Ik wil niet veel zeggen en het marketing bureau van de gemeente zal het ook niet met me eens zijn, maar in heb zo het idee dat de Big Rivers zaterdag de kerstmarkt zaterdag heeft verslagen.

Zondag 14 juli
Er hingen weer twee varkens aan het spit en die waren om zeven uur ’s avonds eerlijk verdeeld onder de bezoekers. Traditioneel is de zondag minder druk, maar niets is zo voorspelbaar als het gaat om het weer en het aantal bezoekers aan Big Rivers.
Vandaag was er heel veel te beleven op het Grote Kerksplein. Bijvoorbeeld , Santana, maar mijn eerste bezoek was aan ‘Back to Blondie’. De soundcheck werd een komische bedoening. Dit kwam omdat de microfoons alles wat men tegen elkaar zei - om het optreden in goed vaarwater te laten verlopen - via de luidsprekers ook bij het wachtende publiek kwam. Blondie, die nog achter de coulissen stond, wilde bijvoorbeeld bepaalde instrumenten niet in haar ‘oortje’. Er werd dus over en weer gezellig en minder gezellig met elkaar geconverseerd. Het publiek lag dubbel. Klokslag drie uur kwam, zag en overwon Blondie het Grote Kerksplein.

“Kuifje in Dordrecht”
Danny Vera, de man met de mooiste kuif van Nederland, kreeg op het Statenplein dan eindelijk iets wat hij vorig jaar al verdiende. Een podium op een enorme locatie. Helaas was er ook hier geen doorkomen aan. Wat een volk! Dus maar teruglopen naar het hoofdpodium op het Grote Kerksplein waar de groep Mirage het publiek vermaakte met een Fleetwood Mac feestje. De twee mannen en drie dames zetten een optreden neer dat klonk als de Grote Kerkklok. Zeg nu eerlijk, ‘Goud van oud’ klinkt zo heerlijk en maakt zoveel mensen blij!
De varkens waren van het spit, de teleurgestelde pita scorers nam ik maar mee naar het allerlaatste Big Rivers optreden. The Bits mochten het festival afblazen en brachten een ode aan The Beatles. Natuurlijk een kraker van jewelste, want wie kent nu niet één van de vele hits van de beroemde Britse groep uit de jaren 60! Het werd een Engelstalige herhaling van het zaterdagmiddagprogramma ‘Ameezing’. Bij het nummer ‘Imagine’ keek ik even naar de Grote Kerkstoren. Bij de The Passion bedachten ze namelijk ook iets leuks. Nee, John Lennon stond er niet, maar wat er op het podium werd uitgevoerd klonk zo vreselijk goed! Na het nummer heeft John waarschijnlijk ook ergens geapplaudisseerd. De organisatie zal ongetwijfeld volgend jaar weer met zo’n kraker gaan afsluiten. Gokje: Tribute van The Stones?

Een paar noten tot slot
Nee, geen harde noten die gekraakt moeten worden en er waren ook geen valse noten. Het werd gewoon - dankzij het feit dat het festival in ieder geval nu niet in de zomervakantie viel - weer een geweldig Dordts muziekfeest.
Toch een paar kanttekeningen. Big Rivers lijkt ieder jaar groter te worden en dat is natuurlijk geweldig voor Nederland en omstreken (nog nooit zoveel Engels gehoord). Maar er is ook een nadeel. Ook dit jaar moest de organisatie ingrijpen omdat de veiligheid van de bezoekers niet gegarandeerd kon worden. Supergoed natuurlijk, maar sommige groepen hebben zoveel vaste aanhang, dat je er toch over na moet gaan denken dat dergelijke groepen een grotere locatie zouden moeten krijgen (mijn ervaring met Skeftum). Het Scheffersplein is een geweldig leuk plein, maar door de vaste horeca plekken blijft er best weinig ruimte over voor het publiek dat naar een band komt kijken en luisteren. Het was volgens mij nog nooit zo druk en ik vraag me af hoe dit volgend jaar gaat worden als Dordrecht 800 jaar bestaat. Dordrecht wilt landelijk heel graag meetellen als het om uitstraling gaat. Ik weet zeker dat de organisatie van Big Rivers volgend jaar nog meer wilt gaan uitpakken. Ik ben zo onbeleefd om even een verzoekje in te dienen. Graag een plekje overhouden voor onze eigen The Zipps en wellicht is er iemand die een superformatie kan samenstellen die bestaat uit bandleden uit de Dordtse muziekgeschiedenis. Als uitsmijter op zondagavond en op een ponton bij het drierivierenpunt, een tributeband met Pink Floyd.

Tot slot een geweldig compliment aan de bezoekers, de organisatie Big Rivers, de politie en de mensen van de EHBO. Maar natuurlijk ook aan de 150 vrijwilligers. Ik eindig met een oproep. Denk volgend jaar ook aan de actie ‘Centje voor een bandje’. Daarmee helpt u de organisatie om voor iedereen het juiste muziekfeestje te bouwen.

(ingezonden)

Meer berichten