Johan de Witt (zittend) samen met zijn broer Cornelis. 'Ik heb zo veel gedaan voor de Republiek. En dan gaan ze zo met je om...'
Johan de Witt (zittend) samen met zijn broer Cornelis. 'Ik heb zo veel gedaan voor de Republiek. En dan gaan ze zo met je om...' (Foto: )

Johan de Witt kijkt uit naar 20 augustus

door Arco van der Lee

Dordrecht – Hij heeft grote verdiensten voor het vaderland. Als staatsman leidde hij jarenlang de Republiek, in een tijd die nu de Gouden Eeuw wordt genoemd. Samen met zijn broer Cornelis werd hij in 1672 door Oranje-aanhangers vermoord. Zijn tragische dood wordt jaarlijks herdacht in zijn geboortestad Dordrecht. Samen met zijn broer heeft hij een vaste plaats op de Visbrug: Johan de Witt. Zo beroemd en toch nog nooit Dordtenaar van de Week geweest. Tot deze week.

Johan de Witt leefde van 1625 tot 1672. Is de binnenstad nog herkenbaar voor iemand die in die tijd leefde?

"Natuurlijk is er veel veranderd. Als ik om me heen kijk op de Visbrug zie ik auto's, fietsen en reclame's. Dat was in onze tijd ondenkbaar. Vanaf onze brug ziet het stadhuis er gelukkig nog vertrouwd uit. Maar ze vertellen dat er aan de andere kant in de negentiende eeuw een moderne gevel voor geplaatst is. Gelukkig heeft onze vader dat niet mee hoeven te maken. Die was daar jarenlang burgemeester."

"Gelukkig staat de Latijnse School er nog", vervolgt De Witt. "Maar dat gebouw heet tegenwoordig The Movies. Een 'bioscoop', naar men vertelt. Ik kan me daar geen voorstelling van maken. Blijkbaar is de toverlantaarn tegenwoordig zo populair, dat je er een apart theater voor nodig hebt. Gelukkig is de Grote Kerk nog steeds het belangrijkste godshuis van de stad. Heerlijk om het verterouwde geluid van de klokken te horen."

Dag in, dag uit met je broer op de Visbrug staan. Gaat dat niet vervelen?

"Gelukkig ben ik een stadsmens. Buiten Dordrecht heb ik lang in 's-Gravenhage gewoond. Nee, wat dat betreft ben ik anders dan mijn broer Cornelis. Die woonde lang op zijn kasteeltje in Geervliet en bracht een belangrijk deel van zijn tijd door tussen de boeren en met jachtpartijen. Hij moet hier op de Visbrug nog steeds een beetje wennen. "

Zorgen de toeristen op de brug voor afleiding? U spreekt redelijk Engels en goed Frans, dus u kunt ze vaak verstaan.

"Hoe weet u dat?"

Dat blijkt uit uw correspondentie.

"Dat is het toppunt! Ik mag dan wel meer dan vier eeuwen geleden zijn overleden, maar niemand heeft het recht om in mijn privécorrespondentie te snuffelen. Al mijn brieven worden openbaar gemaakt. Er is zelfs een boekje verschenen met brieven over Engeland. ('Johan de Witt en Engeland' – red-), met tekeningen van die meneer van Fokke en Sukke. Ik heb zo veel gedaan voor de Republiek. En dan gaan ze zo met je om..."

Er zit nog steeds een Oranje op de troon. Is dat een ergernis voor u?

"Ach, de Oranjes. Koningin-moeder Emma heeft nog meebetaald aan dit beeld. Dat zie ik dan maar als een gebaar van verzoening. Dat hier in Dordrecht veel weldenkende burgers nog steeds voor de republiek zijn, dat doet me genoegen. Het heet hier niet voor niets de 'Tempel der Beschaving'."

Sinds enkele jaren wordt uw sterfdag in Dordrecht herdacht. Is dat eerherstel?

"Het heeft mijn broer en ik altijd verbaasd dat het na de onthulling van het beeld jarenlang stil is geweest op de Visbrug. Tegenwoordig is dat anders en dat stellen we erg op prijs. Het doet ons genoegen om hier op 20 augustus zo veel mensen te zien. Leden van het gemeentebestuur, kunstenaars. Ja zelfs een enkele Oranjeklant. Er worden ook altijd verstandige woorden gesproken. We kijken er dit jaar weer naar uit."

Herdenking

Sinds drie jaar wordt op 20 augustus de moord op Johan en Cornelis de Witt herdacht op de Visbrug. Ook dit jaar is er weer een bijeenkomst aan de voet van het monument. Aanvang 19.00 uur.

Meer berichten