Schrijfster Margriet van Beek vertelt over de serie die ze samen met Henric van Esse schrijft (foto: Nanda van Heteren)
Schrijfster Margriet van Beek vertelt over de serie die ze samen met Henric van Esse schrijft (foto: Nanda van Heteren) (Foto: Nanda van Heteren)

De verhalen van Margriet van Beek

Door: Nanda van Heteren

DORDRECHT - Schrijfster Margriet van Beek woont sinds 1975 in Dordrecht. ,,Toen mijn man en ik trouwden, zijn we hier komen wonen. Mijn man werkte in Dordt bij een scheepswerf. Hoewel wij uit Den Haag kwamen, was er daar geen huis te vinden. Door de scheepswerf werd ons een huis aangeboden en zo zijn wij hier terecht gekomen." Van Beek vindt dat het eiland veel mooie plekjes heeft. ,,De tuin rondom Villa Augustus waar je zo mooi over het water kan uitkijken, de Merwelanden, het uitzicht over de rivier, het Groothoofd, ik kan hier helemaal wegdromen." Hoewel verhalen uit haar boeken zich 'overal' afspelen, zit er wel een Dordts tintje aan.

,,Iemand die Dordrecht kent, komt wel dingetjes tegen in mijn boek, zoals het nieuwe sushi restaurant tegenover het station. Toch spelen de verhalen zich overal af."

Samen met goede vriend en collega Henric van Esse is Van Beek verantwoordelijk voor de serie misdaadromans over Meggy & Ricco die Uitgeverij Elikser B.V. uitgeeft. De twee delen een interesse voor het bestrijden van laaggeletterdheid en vragen daar tijdens het promoten van hun boeken aandacht voor.

Op de achterflap van deel 1 'Het Oxtromet-mysterie' staat onder meer: 'Journaliste Meggy, altijd op zoek naar een interessant verhaal en bereid om zelf op onderzoek uit te gaan, wordt getroffen door een bericht op de radio. Er is in de trein een scootmobiel achtergelaten. Ze gaat op bezoek bij het depot van gevonden voorwerpen en ontvreemd stiekem een handdoekje uit het kofferbakje van het voertuig. Daar blijkt een sleuteltje in te zitten en ze wil weten, waar dat bij hoort. Haar zoektocht leidt tot een reeks spannende gebeurtenissen, waarbij Meggy meerdere keren in gevaar komt'.

,,Henric en ik hebben een hele goede samenwerking. Hij stopt mij vol met informatie en plotideeën. Daarna doet het toetsenbord zijn werk. Ik schrijf sneller in mijn hoofd dan ik kan typen. Dan zijn er zo vijftien blaadjes volgeschreven. Daarna rust ik even, lees ik het na en eigenlijk klopt het verhaal dan over het algemeen wel."

Het werk wordt daarna door tien verschillende mensen, met diverse achtergronden, uit de omgeving van de auteurs gelezen. ,,Het zijn mensen van twintig tot 75 jaar (waarom twintig uitgeschreven en 75 in cijfers? Ja waarom?), zowel man als vrouw. Het publiek dat wij willen bereiken. Ook zijn het geoefende lezers, zij hebben ervaringen met diverse boeken. Je hebt daarom ook wat aan de input van deze mensen qua verhaallijn. Daarna gaat het naar de uitgever, wordt het geredigeerd en komt er een eerste en daarna een tweede drukproef." In de ogen van Van Beek kan ze 'niet te lang in een boek blijven hangen, want op een gegeven moment is het klaar'.

,,Gemiddeld doe ik drie maanden over het schrijven van een boek. We hebben nu twee delen uitgegeven, maar deel 3 ligt al op de plank en ik ben nu deel 4 aan het schrijven." Deel 2 heet 'Het memorie-mysterie', deel 3 gaat over kindermisbruik.

Deel 4 speelt zich af in de paardensport. ,,Het gaat over het gebeuren in de paardenwereld, daar gaat heel veel geld in om. In het kader van research, ben ik ook bij springwedstrijden in Valkenswaard wezen kijken. Zo zie ik hoe groot en gigantisch het allemaal is. Ik moet er wel feeling bij hebben en in dit geval ook de paardenstront ruiken."

De serie over Meggy en Rico is niet het enige die de schrijfster uit wil brengen. ,,Tegelijk ben ik ook nog bezig met een andere serie boeken, dit zijn kinderverhalen. Marjan Baggerman wilde graag een kinderboek illustreren, ik schrijf de verhalen. Op dit moment schrijf ik wat de leeftijdsgroepen betreft kris kras door elkaar, dus ja, hoe maak je daar een boek van? Wel zit er een verhaal in. Het gaat over heel veel avonturen dat een kind met haar opa heeft beleefd. Momenteel ben ik nog aan het zoeken hoe ik deze twintig tot 25 kinderverhaaltjes, grotendeels met tekeningen, het beste vorm kan geven."

Mooiste plekje

,,In Dordrecht ben ik regelmatig te vinden in het park met de Schotse Hooglanders. Ik wandel daar graag voor rust en inspiratie. Zo kan ik alle figuren uit het boek even laten rusten. Dan zie ik iets in de omgeving, begint het weer te draaien en vloeien de zinnen er zo uit."

Meer berichten