Boven een ondiepe geul vliegen visdiefjes af en aan. (foto: Thomas van der es)
Boven een ondiepe geul vliegen visdiefjes af en aan. (foto: Thomas van der es) (Foto: Thomas vd Es)

Hitte bij ons in de Biesbosch

door Thomas van der Es

Dordrecht - Met een jaloerse blik kijk ik vanuit ons boswachterskantoor de kleine Noordwaard in. Boven een ondiepe geul vliegen visdiefjes af en aan. Duikend en plonsend in het water. Het oogt speels, maar zo af en toe zie ik een visje in de snavels van de vogel.

Ik zit bij te komen van een snikhete wandeling over een zandig depot in de Biesbosch. Om 15.00 uur onderbroken door een nieuws update van een gesneuveld hitterecord. Het kraakt onder mijn schoenen en ik hoor enkel krekels en sprinkhanen. Ik waan mezelf in een Mediterraans gebied.

Op dat moment denk ik aan de natuurgebieden die collega-boswachters elders in het land onder hun hoede hebben. Droge duinvalleien, beekdalen, heidevelden en hoogveengebieden bijvoorbeeld. Die gebieden verliezen hun water sneller dan ooit te voren. Een deel van deze landschapstypes is zeldzaam geworden.

Dat geldt zeker ook voor bepaalde insecten, amfibieën en vissen. Ik las berichten over slechte jaren voor speerwaterjuffers (libel) , gentiaanblauwtje (dagvlinder) en beekprikken (visje.) Zulke slechte jaren, in dit geval het wegvallen van leefgebied door verdroging, kunnen funest zijn voor populaties. Ik wil niet deprimerend overkomen, maar het is echt zo dat deze soorten met uitsterven bedreigd worden. Deze soorten hebben vaak een beperkt verspreidingsgebied en leven geïsoleerd. Eenmaal weg, betekent vaak dat ze er op eigen kracht in eventueel betere jaren niet meer terecht kunnen komen.

Duidelijk wordt dat veel natuur in Nederland geen stootje meer kan hebben. Het grondwater staat in die gebieden extreem laag. Het waterpeil in ons land is verre van natuurlijk. Alles wordt hier gereguleerd met stuwen, dammen en sluizen. Buffergebieden voor de opslag van water zijn in droge gebieden een must. Een hoge voorjaarsstand evengoed, maar dat is eigenlijk nergens het geval! Een eerlijke verdeling van water met aandacht voor biodiversiteit is hard nodig.

De afgelopen weken pompte het waterschap weer water in de Noorderdiepzone. Een nieuw gecreëerd moerasgebied wat onderdeel is van de Nieuwe Dordtse Biesbosch. Deze vernatting is een must voor het oog tijdens hitterecords en droogteverschijnselen.

In de buitendijkse Biesbosch hebben we gelukkig te maken met rivierafvoeren. Vanaf luchtfoto's op het web is te zien dat de kreken er bloemrijk en groen bij liggen. De extreme droogte heeft voor grote robuuste deltagebieden op de korte termmijn minder gevolgen als voor de kleine geïsoleerde natuurgebieden waar water schaars(er) is. De paars getinte oevers met grote kattenstaarten, rivierkruiskruiden en moeras vergeet-me-nietjes zijn niet alleen een must voor het oog , maar ook een nectarkroeg voor veel zwervende vlinders , bijen en insecten! Ook hier is water het sleutelwoord, onmisbaar voor veel soorten.

Ondertussen werk ik wat achterstand weg op de computer en de visdiefjes zijn inmiddels vertienvoudigd. Ze zullen hier nog wel even wat kunnen plonzen..!

Meer berichten