Ganzenbegrazing, verwilging en bloemenzee (foto: Thomas van Es)
Ganzenbegrazing, verwilging en bloemenzee (foto: Thomas van Es) (Foto: Thomas van Es)

Ganzenbegrazing, verwilging...

Door: Thomas van Es

en bloemenzee

DORDRECHT - Vorige week liep ik met een aantal collega´s en vrijwilligers een maaiklus voor. Dat was op een eiland in de natuurontwikkeling van de Kleine Noordwaard. Sinds 2008 zijn hier geulen gegraven om de rivier meer ruimte te geven. Het eiland is sindsdien een paradijselijke plek voor tal van broedvogels.

Om ´verwilging´ tegen te gaan maaien we het na het broedseizoen en laten we het ´kort´ de winter ingaan. Wilgen groeien in het Biesbosch gebied als haren op een hond..! Niet gek als je kijkt naar de omliggende bossen, allemaal doorgeschoten grienden uit het verleden.

Als het eiland zou ´verwilgen´ bestaat er een risico dat het rivierwater minder snel door kan stromen naar zee. De wilgen zouden aldus Rijkswaterstaat remmend werken. Dit deel van de Biesbosch , maakt onderdeel uit van het programma ´Ruimte voor de Rivier´ dus verwilging is geen optie. We maaien trouw. In dit geval niet alleen ten gunste van waterstaatkundige belangen. Ook de duizenden vogels broeden op dit eiland om dat het zo lekker kaal is. Zo kunnen ze hun nesten gemakkelijk op de grond bouwen en goed om zich heen kijken. Letterlijk iedere plekje op het eiland is ingenomen. Het feit dat het een afgelegen eiland is met diepe stroomgeulen eromheen biedt de grondbroedende beesten namelijk veel veiligheid. Roofdieren als de vos en de boommarter kunnen zeker zwemmen, maar zullen drie keer nadenken voordat ze het avontuur aangaan. In het broedseizoen zullen ze dan met enorm gekakel van duizenden kokmeeuwen ontvangen worden. Deze soort broed met bijna 4000 broedpaar op het eiland. Verder zitten er tureluurs, kluten , zwartkopmeeuwen, visdiefjes en ganzen! Brandganzen bijvoorbeeld. Die grazen op het eiland het gras weg als voedsel. Er zijn maar weinig plekken met zo´n intensieve (ganzen) begrazing. Als ze klaar zijn met broeden eten ze de laatste beetjes gras weg en ontstaat er een bloemenzee. Een gele zweem van het heelblaadje gemixt met het paars van de grote kattenstaart en het lichte blauw van de moerasvergeet-mij-nietjes. Op de hoge delen vooral (schiet) wilgen met wat gewone bereklauw. De oevers zijn fenomenaal gekleurd. Bij iedere stap fladderen vlinders, hommels en zweefvliegen en bijen op. Nesten van vogels vinden we niet. Althans geen nesten met eieren of broedende vogels. Het broedseizoen op het eiland lijkt voorbij. Er rennen nog twee reebokken voor ons weg, maar die zijn oud en vitaal genoeg om bij aankomst van de boot met trekker een sprintje te zetten. Het maaien beperkt zich later die week tot het weghalen van de wilgen. De bloemenzee blijft (natuurlijk!!) overeind. Laat in het najaar gaan de collega's van het beheer terug. Dan maken ze het eiland kaal en is het weer klaar voor veel rivierwater en een nieuw broedseizoen in 2020.
Je kunt Thomas ook dagelijks volgen: Twitter: BoswachterThomas en Facebook: BoswachterThomasvanderEs

Meer berichten