Corrie van der Waal in de stad bekend door haar snoepwinkeltje
Corrie van der Waal in de stad bekend door haar snoepwinkeltje (Foto: )

Corrie hield van haar snoepwinkeltje

Lisanne Doff

Dordtenaar van de week

Veel Dordtenaren kennen Corrie van der Waal door haar snoepwinkeltje, Chocolaterie De Brug, ook wel bekend als Littepit. Ze was 43 jaar de eigenaresse van het pandje op de hoek van het Kromhout en de Sint Jorisbrug. Ze stopte in 2001, vlak voordat de euro werd ingevoerd.

Dordrecht - "Om precies te zijn, was het winkeltje 4 bij 4 meter groot," vertelt Corrie van der Waal. "Het stond er propvol met allemaal snoep. Ik benutte elk plekje in de winkel. Er waren stroopsoldaatjes, spekkies, toverballen, duimdrop, trekdrop, druivensuiker en nog veel meer. Er hing zelfs een waslijn waar ik zakjes snoep met een knijper ophing. Elke dag vulde ik de lijn aan. Het waren zakjes met verschillende soorten spekkies, drop en noem maar op." Corrie woonde vlak naast het winkeltje, samen met haar kinderen.


Het ondernemersbloed zat er vanaf haar geboorte al in. Corrie groeide op bij haar ouders, zij hadden een melkwinkel en haar vader ging met een kar langs de deuren om melk te verkopen. Als klein meisje hielp ze al mee. Voordat Corrie haar eigen snoepwinkel begon, zat het winkeltje van Littig op dezelfde plek. Toen het pand te koop kwam te staan, begon het balletje te rollen. "Het was eerst de bedoeling dat het pandje van Littig afgebroken werd, maar op een dag zei mijn schoonvader tegen me: 'is het niet wat voor jou om je eigen winkel te beginnen?' Ik heb er even over nagedacht en zette toen de stap om een eigen winkel te openen. In het begin vonden andere ondernemers me niet zo aardig. Ze dachten dat Littig weg zou blijven en hadden daarom zelf snoep ingeslagen. Ik werd hun concurrent."
Corrie weet nog precies hoe haar winkel eruit zag. "Toen ik met de winkel begon, heeft mijn schoonvader een bord gemaakt waar Chocolaterie De Brug op stond." De meeste klanten van Corrie waren kinderen. Zij kwamen hun 5 cent in de winkel besteden. "Ik moest zelfs rolletjes maken van het muntgeld, anders kon ik het niet inleveren bij de bank. Ik nam dan flinke tassen mee op de fiets, soms woog het wel zes kilo. Die rolletjes legde ik altijd in een laatje. Er is een keer iemand geweest die het lukte om een kassa aan me te verkopen. Maar eigenlijk kon ik helemaal niet met dat ding overweg. En hij was eigenlijk ook veel te groot voor op de toonbank."

Corrie is nu 80 jaar en heeft veel oude krantenknipsels en foto's van haar snoepwinkel bewaard. In haar kamer heeft ze zelfs een tekening van het pandje hangen. Daarnaast heeft ze nog een oude uitnodiging van het Leger des Heils, die ze kreeg toen er een feest werd georganiseerd voor het 40-jarig bestaan van haar winkel. Vier jaar geleden kreeg Corrie een hersenbloeding. Praten heeft ze opnieuw moeten leren. Daarom is het extra bijzonder dat ze dit verhaal nog kan navertellen.


Meer berichten