The Beatles
The Beatles (Foto: Ferry)

One Night Only met The Beatles

Waar hij de tijd vandaan haalt, weet ik echt niet, maar programmamaker en AD De Dordtenaar columnist Kees Thies heeft weer iets nieuws bedacht om ons te plezieren. Dit keer niet in zijn vertrouwde omgeving schouwburg Kunstmin, waar hij iedere wintermaand met Marjolein Meijers het programma Kunstmin Live verzorgt, maar in Ketel 1 van het Energiehuis.

De komende maanden wordt het met name voor de 50-ers smullen geblazen, want de vier Tribute-avonden gaan niet over de minste muzikanten. Zijn ‘praat-en zanggenoot’ is singer-songwriter Francesco Daniël. De op Tenerife geboren troubadour, die in 2013 de talentenjacht ‘I Want ToBe Famous’ won.


Door Ferry Visser

Dordrecht - Alle zitplaatsen waren bezet, op het toneel wat instrumenten en links vooraan op het toneel 'een oudje en een jonkie’. Kees zou dit keer voor ‘oudje’ doorgaan en Francesco het ‘jonkie’. Grotendeels zelf verzonnen, maar ik durf dit toch te schrijven omdat Kees op een gegeven moment zei dat zijn onderbroeken ouder waren dan die van Francesco. Ik weet alleen niet waar Kees zijn onderbroeken koopt. Maar dit terzijde.

Superband
De vaste kern van de ‘Kunstmin Live’ bezoekers zullen het niet verwonderlijk vinden dat ook op deze avonden een aantal leden van de ‘Easytones’ de muzikale begeleiding verzorgen. Dit keer met o.a. Maarten Teekens (zang, gitaar), Ger de Haan(toetsen), Luca Giordano (gitaar), Timothy van der Holst (drums) en Ton van der Kolk (bas). Omdat er in de aankondiging stond dat er een top band zou spelen zal ik nu alvast corrigeren. Het was geen top band, het was een GEWELDIGE SUPER BAND! De band kreeg gedurende de avond regelmatig ondersteuning van een aantal gastvocalisten Thomas Florusse, Lotte Okkerse en Natalia Magdalena.


Lotte. Foto: Ferry Visser.

Only The Beatles
Zangeres Lotte opende de avond met de evergreen ‘Yesterday’. Daarna beten de twee presentatoren zich vast in het onderwerp om het vervolgens nooit meer los te laten. Na een gezellige babbel ter introductie werden we meteen d.m.v. een filmpje uit 1963 naar Zweden geloodst. The Beatles speelden daar gewoon nog tussen het publiek het nummer ‘Twist and shout’

Bandleider Maarten Teekens had de eer om zijn band voor te stellen en heel even dacht ik:”Daar gaat Kees zijn job!” Maar gelukkig - voor Kees - zette de band ook maar meteen een Beatles-medley in. Het waren een aantal nummers waar de mondharmonica een hoofdrol vervulde. Daarna vertelde iemand uit het publiek dat hij The Beatles had ontmoet in Amsterdam en dat dit in die tijd voor een Rotterdammer best wel bijzonder was.
Er volgde nu een fragment uit het welbekende Polygon journaal met het ontvangst in Amsterdam en natuurlijk het optreden in veilinghallen in Blokker. Dat de vier mannen het naar hun zin hadden bleek uit de woorden van de inmiddels overleden presentator:“The Beatles lieten zich in Amsterdam wel gevallen”


Bill Hoyer. Foto: Ferry Visser

Bill Hoyer
Maar er was nog iemand in de zaal die The Beatles had ontmoet. Namelijk muzikant Bill Hoyer die in 1964, samen met zijn inmiddels overleden (2014) broer Jack, in het voorprogramma van The Beatles hun kinderliedje en hit ‘Iene Miene Mutte’ mochten spelen. Bill en Jack waren 12 en 14 jaar toen ze de zaal mochten opwarmen voor de komst van de nieuwe Britse band. Bill zal het optreden in Blokker nooit vergeten. “Het blijft me mijn leven lang bij dat ik bij de beste band ooit in het voorprogramma speelde. We hebben The Beatles destijds ook ontmoet, handjes geschud en handtekeningen gekregen.''

Op latere leeftijd stapten de jongens over naar een andere muziekstroming. De Indo-rock en maakte o.a. furore met de Dordtse bands ‘Snowflake’ en de ‘Polle Eduard Band’. Één keer per jaar treedt Bill nog op met Snowflake. Tegenwoordig brengt Bill heel veel dagen van het jaar door op het eiland Bali.

Het jasje van Kees
Hij had het nog net op tijd binnengekregen en was zo trots als een pauw, totdat hij het aan moest trekken. Waarschijnlijk via een Chinese Ali, maar alléé dacht Kees. “Je wilt een Beatlesjasje” of niet. Chinezen hebben een andere pasvorm en Kees dus ook. Dat botste een beetje en nu geeft hij het jasje morgen aan zijn dochter. Maar vanavond mocht ‘jonkie’ hem even aan en zong op een geweldige manier het nummer ‘Come together’.

Dat niet iedereen gecharmeerd was van het viertal uit het Westen werd in een Russisch filmpje duidelijk gemaakt. Gevolgd door het nummer ‘We can work in out’ door Natalia Magdalena. Na een filmpje met een optreden in Spanje zong Lotte het nummer ‘In my life’. Na dit nummer was er nog een uitleg over het laatste melodieuze gedeelte van het nummer. Namelijk het outro, met sexton. Tja …….


Thomas Florusse en Natalia Magdalena. Foto: Ferry Visser


Ringo
Er is jaren getwijfeld aan de drummer Ringo. Anders zouden er nooit zoveel anekdotes over de drummer zijn geweest. Pete Best was inderdaad de eerste drummer, maar Ringo nam al snel het stokje letterlijk en figuurlijk over.
We kregen een nieuwe presentator. Drummer Timothy gaf de zaal een soort college over allerlei drumpatronen, maar hij vertelde ook nog even dat Ringo linkshandig was, maar rechtshandig drumde. Daarna volgde er een geweldige speelse interactie met de zaal. Timothy liet een drumpatroon horen en de zaal mocht raden welk Beatle-nummer hij speelde. Ja, er waren echt kenners in de zaal! Hèt moment voor Francesco om met een microfoon de tribune op te lopen.

Na de quiz volgde een nummer van George Harrison met in de hoofdrol gitarist Luca Giordano. De band speelde namelijk het nummer ‘While my guitar, gently weeps’ en Luca kon heerlijk soleren. Hij mocht even bijkomen bij een aantal komische filmpjes met ‘look-a-like-Beatles fragmenten. (met o.a. The Rutles.)

John
Maarten Teekens nam het mooie John Lennon nummer ‘Working class hero’ voor zijn rekening. Gevolgd door de vraag: “Waar was u toen John Lennon werd vermoord? Weet u het nog goed dat hij vermoord werd?” Ja, dat wisten we allemaal nog wel. Vervolgens werd er een indrukwekkende clip met het nummer ‘God’ vertoond. John zong o.a. dat je niet moet geloven in Elvis, Boeddha, Jezus, Hitler, Yoga, bijbel, koningen, mantra, kaarten en Beatles, maar in ‘hem’.

Meet and greet
Evert en Freeke Houtman vertelde vervolgens de mooie momenten die zij hadden toen John en Yoko Ono in het Amsterdam Hilton in bed lagen. Evert liet zelfs zijn moeder de krant bezorgen, zodat hij even om een hoekje kon kijken en om in ieder geval een handtekening te kunnen scoren. Freeke deed het iets anders en was gewoon naar binnen geglipt.
Het blokje Lennon werd uiteraard afgesloten met het nummer ‘Imagine’.
Voor wie was jij eigenlijk?
Dit was ook weer zo’n leuk item. Je was vroeger voor ‘The Rolling Stones’ of van ‘The Beatles’. Daarna de vraag: “Ben je voor John of voor Paul?“ Paul won en daarom speelde en zong Thomas het nummer ‘Put it there’.

Na dit rustige nummer werden we geconfronteerd met een ‘gerestaureerd’ filmpje met het nummer ‘Don’t let me down’ in een nieuw jasje. De bontjas van John Lennon was nog wel de oude.


Thomas met en zonder 'Lady Madonna'. Foto: Ferry Visser.


Grand finale
Lotte zong het mooie ‘Something’, gevolgd door het, door Thomas gezongen ruige ‘Lady Madonna’. Van presentator Francesco is bekend dat hij muzikale verhalen en liedjes met een boodschap brengt. De ode aan zijn overleden vriend Raymond Versluis was daar eentje van. Ze hadden het plan om samen te gaan ‘jammen’ met allerlei Beatles-liedjes. Het kwam er niet meer van. De kinderen van Raymond zullen in de zaal hebben genoten en wellicht een traantje hebben weggepinkt bij het mooie ‘Here comes the sun’.
De gezamenlijke uitsmijter was het nummer “Let it be’ en daarbij mocht ook het publiek los. Dat lieten zij zich niet onbetuigd, want iedereen kwam van zijn stoel.
Voor deze gelegenheid had Kees zelfs zijn zaklantaarn meegenomen. Ja, echt iedereen ging uit zijn dak op het toneel en in de zaal. Het nummer kreeg uiteraard een reprise.

Afterparty
Na het programma kon men in Khotinsky nog een poosje ‘Afterparty-en’ met een DJ en zich ook nog te goed doen aan een geweldige bijzondere merchandise verkoop van de Dordtse verkoper Get Back.

Ik verkoos een snelle terugkeer naar huis om dit verslag zo snel mogelijk in te leveren. Volgende week spelen The Analogues in het Kunstmin en ook daar zal nog wel iets te scoren zijn.

De volgende keer dat ‘we’ gaan ‘tributen’ is op 20 januari 2020. Dan gaat het allemaal over de filmster, zanger, danser en rocker ‘Elvis Presley’.

Sorry, maar ik schrijf toch even het laatste woord. Eigenlijk is er maar één woord voor deze avond. ‘Kippenvel’. Ik heb zelden zo’n leuke gevarieerde muziekavond meegemaakt. Hulde voor de presentatoren, hulde voor de Superband, hulde voor ‘Video Max’. Tot 20 januari, ik kan niet wachten!


Superband. Foto: Ferry Visser.

Meer berichten