Logo Piet
Logo Piet (Foto: Ferry)

Uit het dagboek van een roetveeg Piet

Vele jaren was er een mooie bruine Piet die niet zwart wilde zijn. De oude vertrouwde openbare basisschool was ieder jaar zo mooi versierd dat het voor deze Piet eigenlijk een soort cadeautje om op die school te verschijnen. Eerst als ‘voor-Piet’ en op vijf december met Sint en nog een bruine Piet erbij. Maar dit jaar was het ineens anders.

Door Ferry Visser

Er werd op de deur geklopt, nou ja, mijn telefoon ‘zei’ dat er een berichtje was van de Sinterklaaswerkgroep. Er was heftig nieuws. Op alle openbare scholen zal dit jaar een hele andere Piet moeten komen en in ieder geval geen bruine meer, maar zo’n ‘veeg-geval’. Men zou de lijn van het Sinterklaasjournaal volgen en dat betekende ‘vegen met roet!”
Op dat moment zou ik - als ik het paard van de Sint was geweest - zeven kleuren hebben neergelegd, want ik wilde dit niet. Hoe durfde men zich te bemoeien met een traditie! Voor ons stond er altijd maar één ding vast: ‘We wilden niet herkend worden!’ Boosheid dus. Maar er stond nog meer in het bericht. De Sint en de andere Piet waren op 5 december verhinderd. Als ik dan mijn poot zou stijf houden, had de school een probleem. Kortom, ik stemde toch maar toe, om dan maar als een soort ‘veeggeval’ te verschijnen.

Het schminken is ieder jaar een feest en de mevrouw van de ouderraad weet precies hoeveel tijd ze nodig heeft voor een pietenhoofd. Gedeelde smart is halve smart, want ook zij had dit jaar wat meer moeite, want hoe schmink je nu zo’n veegpiet? Een heel gezicht bruin poetsen was altijd zo gebeurd, maar dit? Nog een klodder hier en eentje daar, weer in de spiegel kijken, pfff!
Uiteindelijk ging ik het diepe in op een voor mij vreemde locatie op een school op de Staart. Voor het eerst was ik wat gespannen en waarschijnlijk nog steeds door mijn boosheid. Toch ging er bij het zien van de kinderen een knopje om.
Niet hetzelfde knopje dat ik altijd op de andere locatie gebruikte. Ik vroeg dan namelijk aan de andere Piet of ze even op mijn knie wilde drukken en op dat moment was ik mezelf niet meer en ook mijn stem was ineens anders. Met als gevolg dat mijn collega heel snel naar de WC moest.
Dit knopje was anders, het was de schakelaar om mezelf op ‘veeg’ te zetten. Geen andere stem, maar gewoon mijn eigen stem.
De kinderen die mij verwelkomde keken vol verrassing naar een veegpiet en riepen gewoon ‘Zwarte Piet!’. Bij de kleuters kwamen de kinderen gezellig in de kring en we hebben heerlijk gekletst met kruidnootjes. Natuurlijk hadden we het over de nep cadeautjes die mijn andere collega van de TV overal had neergelegd. Ik drukte op neusjes en als dank kreeg ik ‘tuuttuut’ te horen. De vijf kinderen van groep acht zaten achter hun chromebooks, maar volgden alles en konden zelfs even helpen door een de kleintjes uit te leggen hoe er nu eigenlijk stoom uit de trein van de sint kon komen. Voor mij waren dat de enige echte ‘hele Pieten’. Er vloog ook nog wat door de klas, namelijk de tijd.
Snel door naar de peuters. De zes kleintjes kwamen gezellig met de juf rond de tafel zitten en toen hebben we de kruidnootjes in het midden van de tafel gelegd. En met de kruidnootjes hebben we leuke poppetjes gemaakt. Daarna kregen ze van de juf een plastic zakje om de nootjes te bewaren. Voor één kleuter was dat niet meer nodig.
In de hoogste groep moest ik ‘boxen’. Nooit eerder gedaan en ik zal dus nooit een Rico Verhoeven worden. Maar leuk was het wel. “He`Piet, ik zie je grijze haren!’ , was een minder leuke opmerking, de pruik was veel te ruim en verschoof als er aan mijn mooie veren werd getrokken. Maar er was nog een dingetje. Ik hoorde meisjes ginnegappen als ik langs liep. Had er iemand iets op mijn rug geplakt? Enfin, dat komt dan later wel weer uit. In die groepen was het echt geweldig, want de hele groep deed mee met één groot Sinterklaas toneelstuk. Voor iedereen was het duidelijk dat het kinderfeest echt een feestje moest worden.
In de laatste groep legden de kinderen hun voorletter neer met de kruidnoten. Via het ‘Grote kruidnoten voornamen letterpakketspel’ (* copyright VP) moest ik de voornaam van een paar kinderen raden. O ja, er was ook nog een vraag: “Verdient dat nou eigenlijk wel lekker bij de Sint?”

Twee uur lang kinderen vrolijk maken en de lessen verstoren is ook als veegpiet leuk! Eenmaal op de gang, omdat mijn privéchauffeur met zijn leaseauto klaar stond voelde ik nattigheid. Niet echt, maar wist meteen waarom die meisjes zo moesten lachen. Mijn pofbroek was afgezakt en eigenlijk liep ik voor “Jan’ in mijn panty door de klas. Een klein aandachtspuntje voor de volgende keer.

’s Middags was ik op de vertrouwde locatie in het Reeland. Met de kleuters gymen was echt geweldig. Geen knopje om, ‘maar gewoon mezelf blijven en geen gek stemmetje’, hoorde ik een stemmetje van binnen zeggen. Wat hadden de kinderen een schik! Helemaal toen ze met mijn zak vol kruidnoten van de glijbaan mochten. Minder leuk was, dat sommigen de zak gebruikte als een soort kussen. Dan gaan kruidnoten er ineens heel anders uitzien.

Ik groeide in mijn rol van veegpiet en durfde met een omgedraaide bezem als paard, door de klas te lopen. Ik was namelijk de enige echte veegpiet. Ook hier het letterspel met de kruidnoten en weer best hele moeilijke namen zeg! In een hogere groep, werden best lastige vragen gesteld maar ik was ook bang dat ze nu toch ‘meester Ferry zouden gaan zeggen. Nee dus, want ook zij hielden zich vast aan een bepaalde rol. Het is Sint en Piet en meer niet!
Er kwamen ook vragen. Bijvoorbeeld, ‘Waar de Sint was en hoe oud hij eigenlijk was’, maar ook ‘hoe oud zwarte Piet eigenlijk was’. De leeftijd van de Sint moesten ze zelf maar eens gaan uitrekenen. Sint wordt ieder jaar gek van de vele appjes met vragen. Hij neemt tegenwoordig ieder jaar een ander telefoonnummer. Het nummer is 12345678. En als je elk cijfer apart vermenigvuldigt met het volgende cijfer dan heb je zijn leeftijd. Alles kan tegenwoordig, ook bij de Sint. Volgend jaar red ik me misschien wel weer op een andere manier eruit.
De vreemdste vraag was eigenlijk waarom ik een panty droeg. Weer dacht ik aan mijn afgezakte pofbroek, maar die zat nu echt goed. Ik ging er even goed voor zitten, want deze vraag verdiende een eerlijk antwoord. Na de uitleg - die ik jullie hier maar zal onthouden - gebeurde er twee dingen. De juf moest spontaan de klas uit rennen en de kinderen gilden “Gadver, wat is dit een smeerpiet!”
Een klapdeur verder was het ook weer zo super gezellig. Leuk dat ik werd uitgezwaaid met een dansje. Op het bord zag ik mijn collega’s van het Sinterklaasjournaal.
Tot slot naar zolder voor groep acht. Wow, die waren goed bezig! De juf gaat volgende week met de klas voor de jongste kinderen een soort Sinterklaas musical opvoeren. Ik gaf ze een groot compliment en kruidnoten en verdween in het duister van de andere zolder om me af te schminken.

Eerlijk is eerlijk!
Wow! Zo’n veegpiet heeft toch ook nog meer voordelen zeg! Mijn stem bleef heel en het afschminken was een fluitje van een cent. Op 5 december hoop ik weer vegend en wel het schoolplein op te lopen. Met wie en hoe verklap ik niet. Dat hoort bij het Grote Sinterklaas toneelstuk. Speciaal voor de kinderen.
Mijn boosheid? Nee, niet meer, een mens is nooit te oud om zich aan te passen. Zouden meer mensen moeten doen. Een veegpiet met zo'n 'knopje' is eigenlijk een makkie! (Tenminste, als je de knop omzet en alleen maar denkt aan de kinderen.)

Meer berichten