Herman Kersbergen: een woord voor de wereld

  Column

Het is een bekend gegeven: veel kerken lopen leeg. Een jachtige samenleving, egoïsme en het eigen 'ik' lijken onze maatschappij in een kille greep te hebben. Geen mens lijkt er aan te ontkomen. En toch…Op een zondag in september heb ik een kerkdienst bezocht in de Bron in de wijk Stadspolders.
Voorganger was mevrouw drs. Pullen, een predikant die mensen die willen luisteren, aan de hand van een oud verhaal, confronteerde met ons allerdaagse leven.
Twee zussen, Marta en Maria ontvingen een zekere Jezus in hun huis. In zijn tijd een figuur die op zijn minst omstreden was in de samenleving. Maar de zussen hadden het beste met hem voor. En wat opvalt in het verhaal: Marta was een bezig baasje, zorgde voor een perfecte maaltijd. In die tijd dus niet even langs de supermarkt om wat verpakte spullen halen. Gewoon aan de slag! Maar zus Maria was uit ander hout gesneden. Ging er eens lekker bij zitten. Luisteren naar de verhalen van Jezus en zo af en toe een vraagje stellen.
Wie maakte de beste keus en wie niet? Wie scoorde punten en wie een onvoldoende? En toen werd het spannend in De Bron. Grote vraag: wat is de boodschap? U mag het weten: ik ben blij huiswaarts gekeerd. Geen zwart/wit verhaal, want Pullen confronteerde haar gehoor met de meerwaarde van beide vrouwen.


Ja zeker, we moeten juist vandaag handen en voeten geven aan onze opdracht om er voor elkaar te zijn. Voor de zwakkeren en kwetsbaren om ons heen en ver weg. Maar óók bezinning is nodig en leren luisteren naar elkaar! Even wachten voor we zelf het hoogste woord voeren of voorbarige conclusies trekken.

Drs. Pullen actualiseerde een oud verhaal naar onze tijd. Kortom, een vrouw die ons aan het denken zet. Een boodschap voor heel de Dordtse samenleving en de wereld om ons heen.
Eenmaal buiten lachte de zon mij toe.

Meer berichten