Hans Janssen: Het geheim van de hersenen

  Column

Begin deze maand fietste een ploegje collega's van onze ambulancedienst door Nederland om geld in te zamelen voor de Hersenstichting. In vijf dagen tijd legden ze een afstand af van bijna 1100 kilometer op hun racefiets. Ze haalden een respectabel bedrag op van 4500 euro voor de bestrijding van hersenziekten. Veel, heel veel geld is er nodig voor onderzoek naar dementie, beroerten, hersentumoren, hersenontsteking, MS, Atkinson, herseninfarcten, Creutzfeld Jacob, epilepsie, migraine enzovoort. Wist u dat één op de drie vrouwen uiteindelijk dement wordt? En dat die kans veel groter is dan bij mannen. Vreemd toch?

Onze mensen op de ambulance worden geconfronteerd met vele vormen van hersenziekten. Net als bij een hartinfarct is snel en adequaat optreden bij een beroerte van levensbelang. De symptomen kunnen makkelijk worden gemist met alle gevolgen van dien. Een verkeerde diagnose, een onjuiste of te laat ingezette behandeling kunnen het verschil betekenen tussen leven en dood of een resterend leven in de rolstoel. Ook bij jonge mensen. Ik vind dat hartverscheurend om te zien. Wat is toch dat grote geheim achter het ontstaan van al die hersenziekten, maar vooral: wat kan ertegen worden gedaan?

Mijn ouders zijn beiden getroffen door een hersenziekte. Mijn moeder viel van het ene op het andere moment van haar fiets en belandde met haar hoofd hard op het wegdek. Te lang werd gedacht dat ze het trottoir had geraakt, maar het bleek een herseninfarct. Sindsdien speelt het leven zich voor haar af in een rolstoel en moet ze met alles worden geholpen. Gelukkig is haar denkkracht nog intact, hoewel het spreken langzaam gaat en soms fluisterend. Mijn vader voelt zich het heertje op de zorgafdeling waar zij beiden wonen. Maar hij is de weg kwijt, haalt alles door elkaar en zijn geheugen laat hem finaal in de steek. Hij wordt boos als hij dingen vergeet en probeert te laten zien dat hij niet dement wordt. Maar inmiddels is hij ook vergeten dat hij dat al is.

Meer berichten