Logo destemvandordt.nl


Caty Groen.
Caty Groen. (Foto: PR)

Column Caty Groen: Hokjes

  Column

In haar column de Stem van Dordt schreef Caty Groen deze week: "Iedere dag probeer ik het niet te doen. Gelukkig las ik onlangs dat het in 'de mens' verankert zit, dat maakt het iets minder erg. Ik heb het over hokjesdenken. Het gebeurt dagelijks in mijn hoofd, terwijl ik juist ruimdenkend wil zijn. De ene dag gaat het beter dan de andere."

Afgelopen winter, toen het vroor en ik 's morgens hondsvroeg bij de redactie arriveerde, lag er vaak een zwerver te slapen naast het fietsenhok. Een paar keer ben ik naar boven gegaan om koffie voor ons te halen. We zaten dan op het bankje voor het kantoor en praatten. Niet lang, want hij moest zich tijdig met zijn slaapzak uit de voeten maken voordat de politie hem vond. Dat ik me daar achteraf goed over voelde is ook een vorm van hokjesdenken en dus fout.

Jarenlang zat ik aan een bureaublok tegenover een dierbare Surinaamse collega die nog steeds een goede vriend is. We kibbelden over elkaars voorkeuren voor roti en rijstebrij. Over die vermeende gelijkheid zei iemand met een donkere huidskleur eens: 'Iedereen moet zijn best doen, alleen wij een beetje meer.'

Hokjesdenken heb ik ook vaak in de supermarkt. Dikke kinderen heb ik in het hokje van die winkelwagen vol roomijs en pakketten gemarineerd barbecuevlees. Zoals er ook het hokje is van de omarmer van de planeet. Zijn boodschapjes passen in een klein winkelmandje en hebben zelden een vrolijke kleur.

Gisteren zag ik een hevig deftige dame die ik ooit eens had geïnterviewd. Het supermarktdecor paste niet bij haar. 'Goedemorgen mevrouw.' 'Ah, goedemorgen mevrouw.' Bij de kassa stond ze voor me en legde haar boodschappen op de band: een sixpack bier, paprikachips, twee enorme flessen cola, een bak magnetronbami. Met een pak donuts in haar hand keek ze me aan.

Ze hoefde zich natuurlijk niet te verantwoorden voor haar aankopen, maar misschien dat mijn gezicht haar daartoe noopte. Volgens mij stond namelijk m'n mond even open. Verontschuldigend knikte ze naar een diepvriesloempia zei geaffecteerd: 'De buurman. Hij kan niet lopen. Jicht.'

Meer berichten




Shopbox