Foto:

Caty Groen: Bult

  Column

Veel mensen blijken vrijwillig een bult te willen hebben in de vorm van een rugzak. Mag ik u in dit verband iets vragen, wat zeul je in vredesnaam in dat ding mee?

Weinigen dragen hun bult gracieus. In winkels bonken ze ermee tegen andere mensen en spullen aan en komt er in de bus iemand met een rugzak naast je zitten, dan wordt het onding eerst omstandig van de rug geamputeerd.

Het enige dat de rugzak qua inhoud soms prijsgeeft is een fles water dat in een netje aan de buitenkant bungelt. Kennelijk is de globetrotter veilig en wel direct vanuit de Sahara in lijn 2 naar Dubbeldam terecht gekomen.

Vorige maand heb ik een glimp opgevangen van de inhoud van zo'n rugzak. We waren op vakantie en maakten een cruise op de Middellandse Zee. Veel cruisegenoten hadden, ook daar, een rugzak. Merkwaardig, want als je aan boord bent is zo'n ballast niet nodig. Of zouden die mensen thuis ook met een rugzak op door de woonkamer lopen, een eitje bakken of het bed opschudden?

Overigens schijnen Japanners hun rugzak vaak voor hun borst te dragen. Dat doen ze om weinig ruimte in te nemen. Kijk, dat is een mooie etiquette. Het heeft iets beleefds.

Terug naar het cruiseschip. Toen het de haven van Napels binnenliep, maakten veel rugzakken zich op voor een wandeling door de stad.

We stonden met een ouder echtpaar te wachten bij de lift. De man had een enorme zwarte rugzak om waar aan weerszijden twee (!) flessen water hingen. Plotseling trok de vrouw aan de arm van de man. Hij moest zich omdraaien. Geduldig liet hij van achteren aan zich rommelen. De vrouw opende de ellenlange rits en haalde er een paar schoenen uit. De schoenen die ze aanhad deed ze uit en stopte ze in de zak. Rits dicht en klaar. Dat zei ze ook tegen haar man. 'Klaar.'

Toen we een paar uur later in het ochtendzonnetje aan een cappuccino zaten, kwamen ze voorbij lopen. Die man zeulde dus door Napels met haar schoenen op zijn rug. Dat moet wel echte liefde zijn.

Meer berichten